İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 40. Hukuk Dairesi E.2019/672 K.2020/396

Taraflar arasında görülen davada verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen karara karşı istinaf kanun yoluna başvurulmakla; re’sen dikkate alınabilecek hususlar ayrık olmak üzere istinaf talep ve gerekçeleri ile tarafların ilk derece mahkemesinde ileri sürdükleri iddia ve savunmalar esas alınmak sureti ile dosya incelendi;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, davalıların sürücüsü işleteni ve sigortacısı oldukları aracın, davacı ...'e çarparak yaralanmasına neden olduğunu belirterek maddi manevi tazminat talebinde bulunmuştur. Davalı sigorta şirketi vekili, poliçe kapsamında sakatlık tazminatının ödediğini, başkaca sorumlulukları kalmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir. Davalı ... vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince yapılan yargılama neticesinde davacının maddi tazminat ve kazanç kaybı istemini konu alan uyuşmazlığın sulh ile son bulduğunun tespitine; davacının manevi tazminat isteminin kısmen kabulü ile 15.000,00-TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte sigorta şirketi haricinde kalan davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili tarafından verilen istinaf dilekçesinde özetle, takdir edilen manevi tazminatın az olduğunu, davacının yüzde yüz malul kalması nedeniyle taleplerinin tamamının kabul edilmesi gerektiğini, vekalet ücretinin de yanlış takdir edildiğini belirterek istinaf başvurusunda bulunulmuştur. Dava ve istinafa konu uyuşmazlık manevi tazminat miktarı ile vekalet ücretine ilişkindir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere göre davacının %100 oranında malul kaldığı, yatağa bağlı ve bakıma muhtaç bir hale geldiği, uzun süre tedavi gördüğü, yargılama sırasında tedavisine devam edildiği, hükmü esas alınan kusur raporuna göre davacının meydana gelen trafik kazasında asli kusurlu, davalı tarafın da tali kusurlu olduğu tespitinde bulunulduğu, davacı, 1980 doğumlu olup, bekar olduğu, hizmet döküm cetveline göre 2004 yılından bu yana aktif çalışma hayatı içerisinde bulunduğu,

davalılardan ... emekli olup, mali sosyal durum tutanağına göre aktif çalışma hayatına muhasebe müdürü olarak devam ettiği, diğer davalı ...'un ise öğrenci olduğu ve ailesiyle yaşadığı, hükme esas alınan kusur raporunda ve ayrıca, ceza dosyası üzerinden alınan 28/04/2014 tarihli kusur raporunda, davalı araç sürücüsü ilk geçiş hakkına sahip olsa da mahallin meskun olduğunu dikkate almak suretiyle her an bir yayanın yola girebileceğini öngörerek teyakkuzla seyrini sürdürmemesi nedeniyle tali kusur atfedildiği görülmektedir.

İşbu delil durumuna göre, takdir edilen manevi tazminat miktarı düşük kalmaktadır. HMK 353/1-b-2 maddesinde yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber kanunun olaya uygulanmasında hata edilipte yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verileceği öngörülmüştür.

O halde, yaralanmanın mahiyeti, kusur durumu, tarafların mali ve sosyal durumu, caydırıcılık ilkesi ile hak ve nesafet ilkesi nazara alınarak düzeltilerek yeniden esas hakkında kararla 25.000,00 TL manevi tazminata hükmetmek suretiyle aşağıdaki şekilde karar vermek gerekmiştir.