Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/655 K.2023/2515

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası ve 307 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği,

298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bakırköy

2. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.03.2018 tarihli ve 2015/21 Esas, 2018/139 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılan ...'a karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 8 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 09.11.2018 tarihli ve 2018/1335 Esas, 2018/1492 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun kabulü ile 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. 3. İstanbul Bölge Adliyesi Mahkemesi 1. Ceza Dairesi kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 27.04.2022 tarihli ve 2022/455 Esas, 2022/3261 Karar sayılı kararı ile özetle teşebbüs derecesi nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 4. Bakırköy

2. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.11.2022 tarihli ve 2022/232 Esas, 2022/349 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması hükmünün uygulanması gerektiğine, haksız tahrike ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ... ile katılan ... arasında olay öncesinde husumet bulunduğu, olay günü tarafların öncesinde telefonda tartıştıkları ve birbirlerine küfrettikleri, daha sonra olay yerinde buluştukları, tartışmaya başladıkları, sanığın yanında tanık ...'ın, katılan ...'un yanında da temyiz dışı katılan ...'in bulunduğu, bu sırada ...'un elinde tornavida sanığın elinde ise bıçak bulunduğu, taraflar arasında arbede yaşandığı, sanığın katılan ...'u en az 5 yerinden bıçakladığı, katılan ...'in araya girmeye çalıştığı, ancak sanığın ...'i de bıçakla yaraladığı, olayın bu şekilde gerçekleştiği anlaşılmıştır.

2. Adlî Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulu raporuna göre katılan ...'un göğüs boşluğunu geçerek sol hemotoraksa ve vücudun değişik retosyanlarında yumuşak doku lezyonlarına neden olan kesici delici alet yaralanmalarının katılan ...'un hayatını tehlikeye soktuğu ve basit tıbbî müdahale ile giderilemeyecek ölçüde bulunduğu anlaşılmıştır.

3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereğinin yerine getirildiği tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık müdafiinin, meşru savunma hükmünün uygulanması gerektiğine, taksire, sanığın öldürme kastının bulunmadığına, haksız tahrikin derecesine yönelen temyiz sebepleri yönünden.

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından kasten gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, mağdurdan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu,

olayda meşru savunma hükümlerinin uygulanabilme şartlarının oluşmadığı anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bakırköy

2. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.11.2022 tarihli ve 2022/232 Esas, 2022/349 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bakırköy