Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/3070 K.2024/5035

Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 22.02.2024 tarihli ve 2022/2775 Esas, 2024/1160 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.04.2024 tarihli ve KD-2019/78142sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 308/1. maddesinde belirtilen kanunî süresinde yapılan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Sanık hakkında, istinaf incelemesi sırasında hükümde yer alan tekerrüre esas "1 yıl 8 ay hapis cezası" içeren ilâmın çıkartılıp yerine "6 yıl 3 ay hapis cezası" içeren ilamın eklenmesi suretiyle düzeltilen hüküm sanığın aleyhine olarak ilk hükümden daha ağır hale geldiğinden dolayı hükmün temyiz edilebilir olduğundan bahisle ilâmın kaldırılmasına ve sanık müdafiinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

A. Sanık hakkında kurulmuş olan mahkumiyet hükmünün istinaf incelemesi sırasında hükümde yer alan tekerrüre esas "1 yıl 8 ay hapis cezası" içeren ilamın çıkartılıp yerine "6 yıl 3 ay hapis cezası" içeren ilamın eklenmesi suretiyle düzeltilen hüküm sanığın aleyhine olarak ilk hükümden daha ağır hale geldiği anlaşıldığından, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

B.Sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüse yardım suçundan verilen mahkumiyet hükmünün incelenmesinde.

1.Temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ...'ın geçmişte müştekinin iş yerinde çıkarılan hesapla ilgili sorun yaşadığı, olay günü katılanı yaralamak maksadıyla sanık ...'ten tabancasını aldığı, ...'e durumu anlatarak kendisine ...'deki ...Köyü ve Çevre Köyleri Yardımlaşma Derneği'ne götürmesini istediği, sanık ...'in ...u arabasıyla söz konusu yere götürdüğü, kapının önünde onu beklediği, suça sürüklenen çocuğun içeri girerek; "... kim?" diye bağırdığı,

...'in ayağa kalkması üzerine onun cevap vermesini beklemeksizin ayaklarına doğru ateş ettiği, katılanın elini beline doğru atması üzerine bu kez vücudunun üst bölgelerine ateş ettiği, gövdesine isabet eden mermi nedeniyle hayatî tehlike geçirdiği, safra kesesinin alınması nedeniyle organlardan birinin işlevini kaybettiği, sanığın suça sürüklenen çocuğa olay öncesinde tabanca vermek ve olay yerine getirmek, sonrasında ise olay yerinden kaçırmak suretiyle yardımda bulunduğu anlaşılmıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdîre göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği eksik incelemenin bulunmadığı, suç vasfının belirlenmesinde isabetsizlik bulunmadığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu,

takdîri indirimin Mahkemenin takdîr yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 3. Dosya kapsamına göre sanık hakkında aleyhe istinaf başvurusu bulunmadığı gözetilmeksizin, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından "Bakırköy

12. Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/335-2011/37 sayılı kararla 5237 sayılı Kanun'un 197/1. maddesine muhalefetten verilmiş 1 yıl 8 ay hapis cezasına ilişkin mahkumiyet hükmü bulunduğu, bu hükmün 04.12.2012 tarihinde kesinleştiği” ibaresinin kaldırılarak, yerine "Bakırköy

14. Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/205 Esas, 2010/16 Karar sayılı kararı ile 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın 14.05.2012 tarihinde kesinleştiği” ibaresinin konulması suretiyle hükmün düzeltilerek esastan reddine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de; aykırılığın Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde (A) bendinde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE, 2. 5271 sayılı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 22.02.2024 tarihli ve 2022/2775 Esas, 2024/1160 Karar sayılı temyiz isteminin reddine dair ilâmının KALDIRILMASINA, 3. Gerekçe bölümünün (B-3) numaralı paragrafında açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi kısmen yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 24.05.2019 tarihli ve 2019/446 Esas, 2019/1074 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303. maddesi gereği hüküm fıkrasının 4. Bendinin 7. paragrafında yer alan 5237 sayılı Kanun'un

58. Maddesinin uygulanması ile ilgili bölüme "sanık hakkında tekerrüre esas alınan ceza yönünden aleyhe istinaf başvurusu bulunmadığından 5271 sayılı Kanun'un 283. maddesi uyarınca infazda sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınması” ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul