Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/2881 K.2025/5386)

Sanık hakkında verilen hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Uşak 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.05.2014 tarihli ve 2010/600 Esas, 2014/376 Karar sayılı kararıyla, sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 87/1-son, 29/1, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olması nedeniyle temyiz etmek istediklerine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Dosya kapsamına göre; katılan hakkında düzenlenen 06.10.2010 tarihli raporda, Kalp Damar Cerrahi uzmanı tarafından katılanın yaralanması nedeniyle ... tehlike geçirdiğinin belirtilmesi karşısında, Genel Cerrahi uzmanı tarafından katılanın yaralanması nedeniyle ... tehlike geçirmediğinin belirtilmesi ile raporda çelişki oluşturulduğu anlaşılmakla, katılanın geçici ve kesin raporları ile tüm tedavi evrakları Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas dairesine gönderilerek, katılandaki yaralanmanın niteliği ve birden fazla yaralanma varsa yaraların ayrı ayrı ... tehlikeye neden olup olmadığı hususlarında ayrıntılı rapor alınarak,

sonucuna göre suç vasfının belirlenmesi için görevsizlik kararı verilebileceği gözetilmeden, eksik inceleme ve yetersiz rapora dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması, 3. Kabule göre de.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 25.04.2017 tarihli ve 2015/1167 Esas, 2017/247 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı Kanun'un 87/1-son maddesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 226/1. maddesine aykırı davranılması, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (2 ve 3) numaralı paragraflarında açıklanan nedenlerle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Uşak