Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/2994 K.2025/8659)

Giresun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.12.2024 tarihli ve 2024/23 Esas, 2024/294 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 53/1 ve 58. maddeleri uyarınca 13 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve (2.kez) tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, karar verilmiştir. 2. Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 20.02.2025 tarihli ve 2025/357 Esas, 2025/582 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanın yaralanmasına bağlı olarak meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı göz önünde bulundurularak, üst sınıra daha yakın bir ceza tayini yerine, 13 yıl hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe istinaf istemi bulunmaması nedeniyle eleştirilerek, sanık ve müdafinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafinin temyiz sebepleri özetle; mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, haksız tahrikin varlığına, lehe hükümlere, ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, hükme esas alınan raporların yeterli olduğu, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, katılandan sanığa yönelen ve haksız tahrik teşkil eden söz veya davranışın bulunmadığı,

hükmolunan ceza miktarı uyarınca lehe hükümlerin uygulanma olanağının bulunmadığı anlaşılmakla, temyiz sebeplerinin incelenmesinde, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan eleştiri ve düzeltme nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 7550 sayılı Kanun ile değişik 108/3. maddesinde yer alan.

"İkinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda birinci fıkradaki koşullu salıverilme süreleri uygulanır." şeklindeki düzenleme dikkate alınarak ikinci kez mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme hükmünden yararlanmayacağına karar verilmesi suretiyle oluşan hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık ve müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 20.02.2025 tarihli ve 2025/357 Esas, 2025/582 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği hüküm fıkrasının tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin mahsus bölümünden; "sanığın İKİNCİ KEZ MÜKERRİR olması nedeniyle (ilk mükerrirliği Espiye Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/2 56... /12 Karar sayılı kararı) 5275 sayılı kanunun 108/3 maddesi gereğince sanık hakkında koşullu salıverilme hükümlerinin uygulanmasına kanunen YER OLMADIĞINA," ilişkin ibarenin çıkarılması suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak,