İçeriğe geç
AC
1. Ceza Dairesi Esas: 2025/2995 Karar: 2025/7041 Tarih: 2025

Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/2995 K.2025/7041)

1. Ceza Dairesi 2025/2995 E. , 2025/7041 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/3650 E., 2024/3832 K. SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun reddi Sanıklar hakkında katılana yönelik kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet h

Karar Özeti

1. Ceza Dairesi 2025/2995 E. , 2025/7041 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/3650 E., 2024/3832 K. SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun reddi Sanıklar hakkında katılana yönelik kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet h

Karar Detayı

1. Ceza Dairesi 2025/2995 E. , 2025/7041 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/3650 E., 2024/3832 K. SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun reddi Sanıklar hakkında katılana yönelik kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmünün niteliği gözetildiğinde kesin nitelikte olduğu ve temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmış ise de; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.03.2009 tarih ve 2009/2-43 Esas, 2009/56 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere; kesin nitelikteki hükümlerin suç vasfına yönelik aleyhe temyiz yoluna başvurulması halinde temyize konu olabilecekleri kabul edildiğinden, katılanın anılan hükmü "suç vasfına" ilişkin temyiz ettiği anlaşılmakla, "suç vasfı ile sınırlı olarak" temyiz yoluna tabi olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyiz hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü; I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Eğirdir Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.05.2024 tarihli ve 2023/399 Esas, 2024/235 Karar sayılı kararı ile; sanıklar hakkında; mağdura yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/1, 62, 50/1.a, 52/2 ve 52/4. maddeleri uyarınca 15.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir. 2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 19.11.2024 tarihli ve 2024/3650 Esas, 2024/3832 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan ve sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1.a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılanın Temyiz Sebepleri Suç vasfına, ilişkindir. III. GEREKÇE Suç vasfı ile sınırlı olarak yapılan incelemede; Taraflar arasında öldürmeyi gerektiren husumet bulunmaması, darbe sayısı, yaralanmanın niteliği ve sanıkların eylemine kendiliğinden son verdiği dikkate alındığında, sanıkların katılana yönelik eylemine uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 19.11.2024 tarihli ve 2024/3650 Esas, 2024/3832 Karar sayılı kararında suç vasfına ilişkin bir isabetsizlik görülmediğinden, katılanın suç vasfına yönelik temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca, değişik gerekçeyle Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Eğirdir Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.10.2025 tarihinde karar verildi.

Özgün Analiz

Olay Özeti: Sanıklar hakkında mağdura yönelik kasten yaralamadan 15.000 TL adli para cezası verilmiş, istinaf esastan reddedilmiştir. Katılan, hükmü yalnızca suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olması gerektiği yönünden temyiz etmiştir.

Hukuki İlke: Miktar itibarıyla kesin nitelikteki hükümler kural olarak temyiz edilemezse de, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 10.03.2009 tarih 2009/2-43 E. kararı uyarınca suç vasfına yönelik aleyhe temyizde bu hükümler suç vasfıyla sınırlı olarak temyize konu olabilir. Taraflar arasında öldürmeyi gerektiren husumet bulunmaması, darbe sayısı, yaralanmanın niteliği ve sanıkların eyleme kendiliğinden son vermesi vasfın yaralama olduğunu gösterir.

Uygulama Sonucu: Ret (suç vasfına yönelik temyizin değişik gerekçeyle reddi)

Dava Strateji Notu: Kesin hükümlerde dahi katılan, suç vasfını yükseltmek için sınırlı temyiz yolunu kullanabilir; ancak husumetin yokluğu, sınırlı darbe ve eyleme kendiliğinden son verme üçlüsü öldürme kastını dışlıyor. Bu YCGK kararı, kesin hükümlerin vasıf yönünden temyiz kapısını açan referans olarak not edilmeli.

Bu karar size uygun mu?

Davanızda bu emsali kullanmak için avukat desteği alın.

Görüşme Planla