Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/3998 K.2025/6171)

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Malatya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.10.2021 tarihli ve 2020/345 Esas, 2021/356 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında kasten öldürme suçundan verilen mahkumiyet hükmünün katılanlar vekili ve sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin 18.01.2023 tarihli ve 2021/1517 Esas, 2023/110 Karar sayılı kararıyla istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a ve 303. maddeleri uyarınca tekerrür hükümleri yönünden düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, anılan kararın katılanlar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 31.10.2024 tarihli ve 2023/4255 Esas, 2024/7136 Karar sayılı kararıyla özetle; haksız tahrik teşkil eden davranışın ulaştığı boyut gözetilerek makul oranda haksız tahrik indirimi yapılması yerine yazılı şekilde uygulama yapılması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 2. Malatya

3. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.03.2025 tarihli ve 2024/628 Esas, 2025/109 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37, 81/1, 29, 53... . maddeleri uyarınca 15... ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrüre ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, eylemin tasarlanarak gerçekleştirildiğine, hükme esas alınan bilirkişi raporunun yetersiz olduğuna, haksız tahrik koşullarının oluşmadığına,

2. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın öldürme kastı ile hareket etmediğine, eksik incelemeye, suç vasfının hatalı belirlendiğine, olası kasta, meşru savunmaya, meşru savunmada sınırın aşılmasına, takdiri indirim hükümlerine, tekerrür hükümlerinin hatalı şekilde uygulandığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosyada eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin sanık tarafından öldürme kastı ile gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanığın öldürme kararını ne zaman aldığının ve belli bir hazırlıkla eylemlerini gerçekleştirdiğinin kesin olarak saptanamadığı, bu itibarla tasarlamanın koşullarının bulunmadığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği,

bilirkişi raporunun yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, somut olayda sanık lehine meşru savunma ve sınırın aşılması ile buna bağlı olarak beraat kararı verilmesi koşullarının oluşmadığı, maktulden kaynaklanan ve haksız tahrik oluşturduğu kabul edilen söz ve davranışların ulaştığı boyut dikkate alınarak uygulanan haksız tahrik indirim oranının isabetli olduğu, olası kast koşullarının oluşmadığı, yasal ve yeterli gerekçe ile takdiri indirim hükümlerinin uygulanmadığı anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanığın tekerrüre esas alınan Diyarbakır 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.12.2010 tarihli ve 2010/260 Esas, 2010/506 Karar sayılı ilamına konu suçun 5237 sayılı Kanun'un 85/2. maddesinde düzenlenen taksirle yaralama ve taksirle öldürme suçuna ilişkin olduğu, 5237 sayılı Kanun'un 58/4. maddesi uyarınca kasıtlı suçlarla taksirli suçlar arasında tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı, ancak sanığın adli sicil kaydında bulunan Malatya

7. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.12.2015 tarihli ve 2014/694 Esas, 2015/1146 Karar sayılı ilamı ile kasten yaralama suçundan verilen 6 ay hapis cezasına ilişkin mahkumiyetinin tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuş ise de; söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde yer alan (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenle katılanlar vekilinin ve sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Malatya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.03.2025 tarihli ve 2024/628 Esas, 2025/109 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği, hükmün tekerrür hükümlerinin uygulandığı bölümünden "Diyarbakır

3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2010/260 E. ve 2010/506 K. sayılı ilamı ile 3 yıl 4 ay hapis cezası aldığı, cezanın 19.08.2016 tarihinde kesinleşmiş olduğu, infazın 02.02.2018 tarihinde yerine getirilmiş olduğu görülmekle tekerrüre esas olduğu anlaşıldığından" ibaresinin çıkartılarak, yerine "Malatya

7. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.12.2015 tarihli ve 2014/694 Esas, 2015/1146 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas olduğu anlaşıldığından" şeklindeki ifadenin eklenmesi suretiyle aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Malatya