Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/4787 K.2026/828)

Hükümlü hakkında mağdurlara yönelik kasten yaralama suçlarından yapılan uyarlama yargılaması sonucu kurulan hükümlerin Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 13.03.2024 tarihli ve 2023/8018 Esas, 2024/1703 Karar sayılı ilâmı ile hükümlünün temyiz süresi geçtikten sonra kararı temyiz ettiğinin kabulü gerektiğinden temyiz isteminin reddine karar verilmesi nedeniyle temyiz edilmeksizin kesinleştikleri anlaşıldığından, hükümlü ve müdafiinin anılan hükümlere ilişkin temyiz istemleri inceleme dışı bırakılmıştır.

Hükümlü hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu ve resen de temyize tabi bulunduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Aksaray 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.09.2005 tarihli ve 1991/220 Esas, 1993/83 Karar sayılı ek kararının temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 13.03.2024 tarihli ve 2023/8018 Esas, 2024/1703 Karar sayılı ilâmı ile "kesin hukuka aykırılık ve gerekçesizlik" nedenleriyle bozulması üzerine uyarlama yargılaması sonucu kurulan Aksaray

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.11.2024 tarihli ve 2024/575 Esas, 2024/625 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında 765 sayılı Kanun'un hükümlünün lehine olduğu değerlendirilmekle, Aksaray 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.04.1993 tarihli ve 1991/220 Esas, 1993/83 Karar sayılı ilâmının aynen infazına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Hükümlünün temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, kararın yasa ve usûle aykırı olduğuna ve sair yönlere ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Hükümlü hakkında kasten öldürme suçundan, 765 sayılı (Mülga) Kanun'un 448, 59, 31... . maddeleri uyarınca kurulup Yargıtay 1. Ceza Dairesince onanmak suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı Kanun’un 7/2. maddesi ve 5252 sayılı Kanun’un 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan inceleme sonucu. Aksaray

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.04.1993 tarihli ve 1991/220 Esas, 1993/83 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında 765 sayılı Kanun'un hükümlünün lehine olduğu değerlendirilmesinde isabetsizlik bulunmadığında, hükümde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık görülmemiştir.

2.Hükümlünün uyarlama talebinin yerinde görülmemesine rağmen, hükümde eski hükmün aynen infazı ile birlikte 5271 sayılı Kanun'un 223/7. maddesi uyarınca "uyarlama davasının reddine" karar verilmemesi suretiyle oluşan hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (2) numaralı paragrafında açıklanan nedenle Aksaray