Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/4963 K.2025/7865)

Sanıklar hakkında bozma üzerine verilen hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, aynı Kanun'un 291/1. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı ve hükümlerin re'sen de temyize tabi oldukları yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.01.2016 tarihli ve 2011/372 Esas, 2016/15 Karar sayılı kararının Cumhuriyet savcısı (sadece sanık ... aleyhine) ve katılan ... vekili tarafından temyizi üzerine, Yargıtay

1. Ceza Dairesinin, 02.10.2019 tarihli ve 2018/707 Esas, 2019/4096 Karar sayılı ilâmı ile sanıklar ... ve ...'in maktul ...'a karşı kasten öldürme eyleminde iştirak eden sıfatıyla fail olarak sorumlu oldukları ve sanıkların kasten öldürme suçundan mahkumiyetlerine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde sanık ...'in atılı suçtan beraatine, sanık ... hakkında ise ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

2. İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.11.2021 tarihli ve 2019/386 Esas, 2021/455 Karar sayılı kararı ile; a. Sanık ... hakkında direnme kararı, b. Sanık ... hakkında ise Yargıtay bozma ilamına farklı gerekçe ile direnilmesine ve maktul ...'a yönelik kasten öldürme suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine, Karar verilmiştir. 3. Sanık ... hakkında İzmir

3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.11.2021 tarihli ve 2019/386 Esas, 2021/455 Karar sayılı kararının katılan ... vekili tarafından temyizi üzerine, Yargıtay

1. Ceza Dairesinin, 21.12.2022 tarihli ve 2022/7334 Esas, 2022/10220 Karar sayılı ilâmı ile sanık ... hakkında verilen hükmün "yeni bir hüküm" olduğu değerlendirilerek yapılan temyiz incelemesi neticesinde sanık ...'nin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 37/1, 81/1. maddeleri uyarınca suça iştirak eden sıfatıyla fail olarak sorumlu olduğu ve mahkumiyeti gerektiği gözetilmeksizin, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde beraatine karar verilmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 13.12.2023 tarihli ve 2023/1-30 Esas, 2023/663 Karar sayılı kararı ile İzmir

3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.11.2021 tarihli ve 2019/386 Esas, 2021/455 Karar sayılı direnme kararının sanık ...'in maktul ...'ın kasten öldürülmesi eylemine 5237 sayılı Kanun'un 37/1. maddesi uyarınca müşterek fail sıfatıyla iştirakten cezalandırılması yerine beraatine karar verilmesi isabetsizliğinden bozulmasına ve dosyanın mahalline gönderilmesine karar verilmiştir. 5. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun ve Yargıtay 1. Ceza Dairesinin bozma ilâmları üzerine İzmir

3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.02.2025 tarihli ve 2024/327 Esas, 2025/35 Karar sayılı kararı ile; sanıklar hakkında maktul ...'a karşı kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 37/1, 81/1, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri; sanığa atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, Ceza Genel Kurulu tarafından verilen bozma kararının usul ve yasa açısından isabetli olmadığına, sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerektiğine, vesaire,

2. Sanık ... müdafilerinin temyiz sebepleri; sanığın savunma hakkının kısıtlandığına, delillerin değerlendirilmesinde hataya düşüldüğüne, atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, Ceza Genel Kurulu tarafından verilen bozma kararının usul ve yasa açısından isabetli olmadığına, sanık hakkında meşru savunma hükümlerinin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna, atılı suçtan beraatine karar verilmesi, aksi kanaatte haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, vesaire, İlişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, sanık ...'in savunma hakkının kısıtlanmadığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükümlere esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından fiil üzerinde ortak hakimiyet kurmak suretiyle iştirak halinde gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükümlere esas alınan adli raporların yeterli olduğu,

eylemlerine uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, somut olayda kasten öldürme suçunun maddi ve manevi unsurlarının oluştuğu, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçeleri gösterilerek belirlendiği, saldırıyı başlatan taraf konumunda olan sanık ... bakımından meşru savunma koşullarının gerçekleşmediği ve ilk haksız eylemin sanıklardan gelmesi, maktulden sanık ...'e yönelen etki-tepki dengesini bozacak nitelikte haksız söz veya davranış bulunmaması karşısında sanık ... lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasında isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından,

hükümlerde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 81/1. maddesi uyarınca belirlenen temel ceza olan müebbet hapis cezasından aynı Kanun'un 62/1. maddesi gereğince yapılacak indirimin orana bağlı olmaksızın yasa gereği 25 yıl hapis cezası olarak belirtilmesi gerektiği halde, yazılı şekilde 5237 sayılı Kanun'un 62/1. maddesi gereğince (1/6) oranında indirim yapıldığının belirtilmesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenle İzmir

3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.02.2025 tarihli ve 2024/327 Esas, 2025/35 Karar sayılı kararına yönelik sanıklar müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden re'sen de temyize tabi olan hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkralarında 5237 sayılı Kanun'un 62/1. maddesinin uygulandığı paragrafta yer alan "...cezalarından takdiren 1/6 oranında indirim yapılarak..." şeklindeki ibarenin çıkartılması suretiyle hükümlerin, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının,