Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/4970 K.2025/6792)

Sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106/2-a maddesi uyarınca cezalandırılması talebiyle açılan kamu davasında, İlk Derece Mahkemesince sanığın mahkumiyetine, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından ise sanığın beraatine karar verildiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.03.2018 tarihli ve 2018/11-38 Esas, 2018/113 Karar sayılı kararı uyarınca ilk derece mahkemesince verilen "mahkumiyet" kararı, istinaf mercii tarafından "beraat" kararı verilerek hüküm türü değiştirildiğinden kararın temyiz edilebilir olduğu,

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında katılanlara yönelik kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın ise.

5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Amasya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.12.2022 tarihli ve 2021/163 Esas, 2022/551 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında: a. Katılan ...'e yönelik silahla tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 106/2-a, 53/1 ve 58. maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, b.

Katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/1-a-d, 29/1, 53/1 ve 58. maddeleri uyarınca 4 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, c. Katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/1-a-d, 53/1 ve 58. maddeleri uyarınca 6 yıl 18 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, karar verilmiştir. B.

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 22.05.2023 tarihli ve 2023/602 Esas, 2023/1381 Karar sayılı kararı ile. 1. Sanık hakkında katılan ...'a yönelik İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme ilişkin katılan ... vekili ile sanık müdafinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine,

2. Sanık hakkında katılan ...'e yönelik eylemleri nedeniyle kurulan hükümlere ilişkin olarak katılan ... vekili ile sanık müdafinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile; a. Sanık hakkında katılan ...'e yönelik silahla tehdit suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi uyarınca beraatine, b.

Katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/1-a-d, 53/1 ve 58. maddeleri uyarınca 6 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanık hakkında katılanlara yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle suçların niteliğine, sanık hakkında katılan ...'e yönelik silahla tehdit suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine, ilişkindir. 2. Sanık müdafinin temyiz sebepleri özetle; mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığına, meşru savunmaya, ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükme esas alınan raporların yeterli olduğu, katılanlara yönelik kasten yaralama eylemlerinin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, somut olayda meşru savunmaya veya sınırın aşılmasına ilişkin yasal koşulların oluşmadığı,

sanığın eylemine kendiliğinden son vererek 5237 sayılı Kanun'un 36. maddesi kapsamında gönüllü vazgeçme hükümleri uyarınca pişmanlık göstermek suretiyle ambulansı aradığı, bu nedenle sanığın eylemlerine uyan suçların kasten yaralama olarak nitelendirilmesinin yerinde olduğu, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın katılana ...'e yönelik silahla tehdit suçunun unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle atılı suçtan beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1.Ceza Dairesinin, 22.05.2023 tarihli ve 2023/602 Esas, 2023/1381 Karar sayılı kararında katılanlar vekili ile sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Amasya