Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/6707 K.2025/9605)

Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.05.2025 tarihli ve 2025/107 Esas, 2025/195 Karar sayılı kararı ile Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 29.11.2024 tarihli ve 2023/6014 Esas, 2024/7471 Karar sayılı bozma kararına karşı verilen direnme kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 307. maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Dairemize gönderildiği belirlenmekle.

İlk derece mahkemesi tarafından verilen direnme kararının. 5271 sayılı Kanun'un 286. maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin direnme kararının temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi kararının sanıklar müdafileri tarafından temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin, 29.11.2024 tarihli ve 2023/6014 Esas, 2024/7471 Karar sayılı kararı ile, sanıkların eylemleri nedeni ile 5237 sayılı Kanun'un 87/4. maddesi uyarınca kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan cezalandırılmaları gerektiği gerekçesiyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 2. Gaziantep

3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.05.2025 tarihli ve 2025/107 Esas, 2025/195 Karar sayılı kararı ile, 5271 sayılı Kanun'un 307. maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca önceki hükümde direnilmesi ile, a) Sanık ... hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 82/1-i, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, b) Sanık ... hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 82/1-i, 62/1, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

5271 sayılı Kanun'un 283/1. maddesi uyarınca 25 yıl hapis cezası üzerinden infazına karar verilerek dava dosyası, 5271 sayılı Kanun'un 307. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Cumhuriyet savcısının temyiz istemi özetle, sanıkların eylemlerinin kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçunu oluşturduğundan bahisle suç vasfına, 2. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi özetle, mahkûmiyete yeter delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine, takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

3. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi özetle, mahkûmiyete yeter delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine, eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturduğundan bahisle suç vasfına, ceza miktarının fazla olduğuna, ilişkindir.

III. GEREKÇE

Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanıklar ... ve ...'ın birlikte alkollü içki içtikleri sırada yanlarından geçmekte olan maktulü çağırdıkları, sanık ...'in maktule cinsel bölgelerine dokunmak ve giysilerini çıkartmaya çalışmak suretiyle basit cinsel saldırıda bulunduğu, maktulün kendisine karşı koymasına sinirlenen sanık ...'in maktule tekme ve yumruklarla vurmaya başladığı, sanık ...'ın maktulün kafasına votka şişesiyle vurduğu, her iki sanığın yere düşen maktule tekme tokat vurmaya devam ettikleri, maktulün kaldırıldığı hastanede tedavi görmekteyken, künt kafa travmasına bağlı yüz kemik kırıklarıyla birlikte beyin kanaması,

beyin doku harabiyeti ve gelişen komplikasyonlar sonucu darbedilmesinden yirmi üç gün sonra öldüğü sanıkların kafatasında kemiklerde herhangi bir çökme kırığına ve lineer kırığa rastlanmadığı anlaşılan olayda, sanıklar ile maktul arasında öldürmeyi gerektirir, husumet bulunmaması, kullanılan suç aleti ve kullanılış şekli, maktulün kafatası kubbe ve kaide kemiklerinde kırık bulunmaması dikkate alındığında öldürme kastı ile hareket ettiklerinin şüpheli kaldığı kanaatine varıldığından,

oluşan şüphe sanıkların lehine değerlendirilerek eylemlerine bağlı kastlarının yaralamaya yönelik olduğunun kabulü ile 5237 sayılı Kanun'un 37. maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 87/4 maddesinin ikinci cümlesi uyarınca, 5237 sayılı Kanun'un 61/1. maddesi uyarınca üst sınıra yakın şekilde belirlenecek temel cezalar ile mahkûmiyetleri yerine yazılı şekilde suç vasfında yanılgıya düşülerek nitelikli kasten öldürme suçundan hükümler kurulması nedeni ile mahkemenin direnme kararı yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle direnme kararı yerinde görülmediğinden Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 29.11.2024 tarihli ve 2023/6014 Esas, 2024/7471 Karar sayılı bozma kararının, Tebliğname'ye uygun olarak, oy çokluğuyla DÜZELTİLMESİNE YER OLMADIĞINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 307. maddesinindördüncü fıkrası gereğince direnme kararını incelemek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 26.12.2025 tarihinde karar verildi.

KARŞIOY Tüm dosya kapsamından anlaşılacağı üzere, Olay günü sanıklar ..., ... ve ...'ın tenha bir yerde alkol aldıkları o sırada eşinden ayrılan ve sokaklarda yaşayan maktulün oradan geçtiği, sanık ...'in alkolün de etkisi ile maktulü yanlarına çağırdığı maktul gelince maktulün cinsel bölgesini elleyerek cinsel ilişki teklif ettiği, maktulün kabul etmemesi üzerine kafasını koltuğunun altına sıkıştırarak cinsel organını ağzına almasını istediği ve maktulün alt kıyafetlerini çıkarmaya çalıştığı, maktulün "ben gay değilim" diyerek karşı çıkması üzerine "ağzına al yoksa seni öldürürüm" diyerek tehdit ettiği ve maktulü darp etmeye başladığı,

...'nin ayırmaya çalıştığı ancak diğer sanık ...'nin de maktulü darp ederek olaya katıldığı, tüm anlatımlar bir bütün olarak değerlendirildiğinde sanıkların maktulün kafasına votka şişesi ile vurdukları, tuğla ile vurdukları, kafasını defalarca yere çarptıkları, tekme ve yumruklarla uzunca bir süre darp ettikleri ve maktul bilincini kaybedip bayılınca olay yerinde bırakıp kaçtıkları maktulün bilinci kapalı olarak götürüldüğü hastanede hayatını kaybettiği sübut bulmuştur.

Her ne kadar sayın çoğunluk sanıkların eylemlerinin TCK 87/4 maddesi kapsamında kaldığı gerekçesi ile bozma kararı vermiş ise de bu karara katılmıyoruz şöyle ki; sanık ... maktule cinsel ilişki teklif etmiş ve maktulün kabul etmemesi üzerine maktulü öldüreceğini söyleyerek kastını ortaya koymuştur. Olay basit bir darp ya da yaralama olayı değildir. Her öldürme olayında mutlaka bıçak ya da ateşli silah kullanmaları gerekmemektedir.

Ölüm neticesi başka yollarla da elde edilebilmektedir. Kaldı ki sanıkların olayda silahtan sayılan votka şişesi, tuğla gibi aletler kullandıkları sabittir. Maktulün kafasını defalarca asfalt zemine vurdukları da anlaşılmaktadır.

Maktulün kaçıp kurtulmak istediğinde sanıkların maktulü yakalayarak eylemlerine devam ettikleri, maktulün bilincini kaybetmeden önce sanıklara yalvararak "yeter artık vurma" demesine rağmen vurmaya devam ettikleri, maktul bilincini kaybedip yerde baygın şekilde yatarken dahi karın bölgesine ve sıçramak suretiyle kafa bölgesine tekme ile vurdukları nazara alındığında sanıkların yaralama kastı ile değil öldürme kastı ile hareket ettiklerinin anlaşıldığı bu nedenle nitelikli kasten öldürme suçundan verilen mahkûmiyet kararının onanması gerektiğini düşündüğümden Sayın çoğunluğun görüşüne muhalefet ediyorum.