Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/7055 K.2025/8442)

Temyiz isteminin reddi Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 06.05.2025 tarihli ve 2025/1121 Esas, 2025/3644 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.10.2025 tarihli ve KD-2025/96396 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yüksek Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 06.05.2025 tarihli ve 2025/1121 Esas, 2025/3644 Karar sayılı kararı ile sanık müdafiinin yokluğunda verilip 27.03.2024 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 291/1. maddesinde belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra 15.04.2024 tarihinde temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak,

oy birliğiyle REDDİNE, karar verildiği halde sanık müdafine usulüne uygun şekilde 27.03.2024 tarihinde tebliğ edilen karara ilişkin temyiz süresinin son günü olan 11.04.2024 tarihinin Ramazan Bayramı tatiline denk geldiği ve sürenin 15.04.2024 tarihine uzadığı anlaşıldığından, sanık müdafinin itiraz istemi üzerine dosyanın yapılan incelemesinde, 5271 sayılı Kanun’un 308. maddesi uyarınca sanık lehine itiraz olağanüstü kanun yoluna başvurularak sanık müdafinin süresinde yapılan esasa ilişkin temyiz talebinin reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

12. Ceza Dairesinin, 21.02.2024 tarihli ve 2023/2023 Esas, 2024/420 kararının onanmasına karar verilmesi, talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Sanık hakkında, Bakırköy 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.05.2023 tarihli ve 2021/204 Esas, 2023/296 Karar sayılı kararı ile kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 86/3-c, 29/1, 62/1 ve 52/2-4 maddeleri uyarınca kurulan “4.200,00 TL” adli para cezası ile mahkûmiyet hükmüne konu cezanın türü ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen düzeltilerek esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında.

5271 sayılı Kanun’un 286/2-d maddesinde yer verilen; “...İlk derece mahkemelerinin görevine giren ve Kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dahil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı anlaşıldığından,

sanık müdafiinin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca bu karara yönelik temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşıldığından Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının başka gerekçe ile yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE, 2. 5271 sayılı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 06.05.2025 tarihli ve 2025/1121 Esas, 2025/3644 Karar sayılı ilâmının KALDIRILMASINA, 3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

12. Ceza Dairesinin 21.02.2024 tarihli ve 2023/2023 Esas, 2024/420 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 286/2-d maddesinde yer verilen;“...İlk derece mahkemelerinin görevine giren ve Kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dahil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, oy birliğiyle REDDİNE, Dava dosyasının,