Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Yaralama Kararı (E.2025/7896 K.2026/194)

Sanık hakkında bozma üzerine verilen hükmün. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 307/3. maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 08.12.2021 tarihli ve 2020/1198 Esas, 2021/4007 Karar sayılı kararının katılan vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 27.03.2025 tarihli ve 2023/537 Esas, 2025/2554 Karar sayılı kararı ile suç vasfında yanılgıya düşülmesi nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 2. ...

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.09.2025 tarihli ve 2025/209 Esas, 2025/263 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/2-b, 29/1, 53/1. maddeleri uyarınca 10... ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilerek dava dosyası, 5271 sayılı Kanun'un 307/3. maddesi uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna ve sanığın üst sınırdan cezalandırılması gerektiğine, 2. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanık hakkında meşru savunma ya da sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine, aksi kanaatte üst sınırdan haksız tahrik indirimi uygulanması gerektiğine ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna, İlişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği,

düzeltme nedeni saklı kalmak kaydıyla yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, sanık lehine meşru savunma ya da sınırın aşılması hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunmadığı,

ilk haksız eylemin kim tarafından gerçekleştirildiğinin tespit edilememesi karşısında, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 22.10.2002 tarihli ve 2002/4-238 Esas, 2002/367 Karar sayılı kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu Ceza Dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği üzere, sanık lehine 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesindeki haksız tahrik hükümlerinin asgari seviyede uygulanmasında isabetsizlik bulunmadığı ve takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle sanık lehine uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından,

katılan vekili ve sanık müdafii tarafından ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanığın, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/2-b maddeleri uyarınca belirlenen 12... ay hapis cezasından aynı Kanun'un 29/1. maddesi uyarınca (1/4) oranında indirim uygulanırken hesap hatası yapılarak 9 yıl 13... gün hapis cezası yerine 10... ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini, hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (2) numaralı bendinde açıklandığı üzere hesap hatası nedeniyle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.09.2025 tarihli ve 2025/209 Esas, 2025/263 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği hüküm fıkrasında 5237 sayılı Kanun'un 29/1. maddesinin uygulandığı paragrafta yer alan "... 10...