Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2026/1218 K.2026/2200)

Kanun’un 33. maddesi ile değiştirilen 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesinin uygulanma koşullarının bulunmadığı ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 272 ve devamı maddeleri uyarınca istinaf kanun yoluna tabi olduğu anlaşılmakla, sanık ... müdafii, Cumhuriyet savcısı ile katılanlar ... ve ... vekilinin sanık ... hakkında verilen hükme yönelik istinaf başvuru dilekçeleri inceleme dışı bırakılmıştır.

Sanık ... hakkında verilen hüküm yönünden: sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün.

5271 sayılı Kanun'un 286/1 ve 307/3. maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Katılanlar ... ve ... vekilinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 13.02.2024 tarihli ve 2024/444 Esas, 2024/313 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanlar ... ve ... vekili ile sanık müdafiinin istinaf başvurularının "vekalet ve müsadere yönünden" düzeltme yapılmak suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a-son maddesi uyarınca düzeltilerek esastan reddine ilişkin kararının katılanlar ... ve ... vekili ile sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay

1. Ceza Dairesinin, 02.07.2025 tarihli ve 2024/3642 Esas, 2025/5416 Karar sayılı kararı ile sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğinden bahisle oy çokluğu ile bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

2. Oltu Ağır Ceza Mahkemesinin 25.09.2025 tarihli ve 2025/147 Esas, 2025/173 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında maktule karşı kasten öldürme suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilerek dava dosyası, 5271 sayılı Kanun'un 307/3. maddesi uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılanlar ... ve ... vekilinin temyiz sebepleri özetle; eksik araştırma ve inceleme bulunduğuna, sanığın tasarlayarak öldürme suçundan cezalandırılması gerektiğine, sanığın atılı suçu işlediğinin tüm delillerle sabit olduğuna, iştirak iradesi ile hareket ettiğine, tarafsızlık ilkesinin ihlal edildiğine, gerekçenin yeterli olmadığına, sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan verilen mahkûmiyet kararının bozma öncesi kesinleştiğine ve iki suçtan birinden mahkûmiyet kararı verilmesi sebebiyle sanık lehine vekalet ücreti takdir edilmesinin yerinde olmadığına ilişkindir.

2. Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle; sanığın kasten öldürme suçundan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya tekemmül ettirilerek karar verildiğinden eksik incelemenin bulunmadığı, delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, tarafsızlık ilkesinin ihlal edilmediği, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından,

şüphe sanık lehine değerlendirilerek atılı suçtan beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Bozma öncesi yapılan yargılama sırasında sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkumiyet kararı verildiği ve hükmün kesinleştiği, bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda ise sanığın kasten öldürme suçundan beraatine karar verildiği, sanığın bir suçtan mahkum olup diğer suçtan beraat etmiş olması karşısında, beraat ettiği kasten öldürme suçu yönünden Hazine aleyhine vekâlet ücretine hükmedilmiş olması hukuka aykırı bulunmuş ise de, söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

1. Sanık ... hakkında verilen hüküm yönünden Gerekçe başlığı altında (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenle katılanlar ... ve ... vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Oltu Ağır Ceza Mahkemesinin 25.09.2025 tarihli ve 2025/147 Esas, 2025/173 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA,

bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1-h maddeleri gereği hükmün "Sanık kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden 32681 sayı ve 03/10/2024 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren AAÜT uyarınca 48.000 TL vekâlet ücretinin hazineden alınarak sanığa verilmesine," dair kısmının hükümden çıkartılması suretiyle, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2. Sanık ... hakkında verilen hüküm yönünden 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un 25 ve geçici 2. maddeleri uyarınca kurulan Bölge Adliye Mahkemelerinin 07.11.2015 tarihli ve 29525 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan karar uyarınca tüm yurtta 20.07.2016 tarihinde göreve başladığı, bu tarihten sonra verilen kararların istinaf kanun yoluna tabi olduğu, sanık ... hakkında verilen hükmün daha önceden temyiz incelemesinden geçmediği,

6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değiştirilen 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesinin uygulanma koşullarının bulunmadığı ve 5271 sayılı Kanun'un 272 ve devamı maddeleri uyarınca istinaf kanun yoluna tabi olduğu anlaşılmakla, sanık ... müdafii, Cumhuriyet savcısı ile katılanlar ... ve ... vekilinin sanık ... hakkında verilen hükme yönelik istinaf başvuru dilekçeleri hususunda 5271 sayılı Kanun’un 272 ve devamı maddeleri uyarınca inceleme yapılmak üzere dava dosyasının, Tebliğname'ye uygun olarak,