Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2026/300 K.2026/1489)

Düzce

8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.07.2025 tarihli ve 2025/500 Esas, 2025/195 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında basit yargılama usûlü uygulanması suretiyle kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 86/3-a, 62, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 251/3, 5237 sayılı Kanun'un 53, 58. maddeleri gereğince 5 ay 18 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin hükmün, itiraz edilmeksizin 16.09.2025 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 22.12.2025 tarihli ve 2025/38375 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.01.2026 tarihli ve KYB - 2025/152129 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.01.2026 tarihli ve KYB - 2025/152129 sayılı kanun yararına bozma isteminin. "5237 sayılı Kanun'un 58/4. maddesindeki 'Kasıtlı suçlarla taksirli suçlar ve sırf askerî suçlarla diğer suçlar arasında tekerrür hükmü uygulanmaz.' şeklindeki düzenlemeye nazaran, sanığın tekerrüre esas alınan Düzce

2. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.03.2022 tarihli ve 2021/2 esas, 2022/63 sayılı kararının taksirle ölüme ve yaralanmaya neden olma suçuna ilişkin olduğu ve tekerrüre esas alınamayacağı, sanığın adli sicil kaydına göre tekerrüre esas alınabilecek başkaca bir cezasınında bulunmadığı cihetle, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5237 sayılı Kanun'un, Suçta tekerrür ve özel tehlikeli suçlular başlıklı 58. maddesinin birinci fıkrasının inceleme konusu ile ilgili birinci cümlesinde ve beşinci fıkrasında; "(1) Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi halinde, tekerrür hükümleri uygulanır. ...

(4) Kasıtlı suçlarla taksirli suçlar ... arasında tekerrür hükümleri uygulanmaz" Şeklinde düzenlemelerin bulunduğu, hükümlünün tekerrüre esas alınan taksirle bir kişinin ölümüne, birden fazla kişinin yaralanmasına neden olma suçundan hapis cezasına ilişkin Düzce 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.03.2022 tarihli ve 2021/2 Esas, 2022/63 Karar sayılı kararı ile verilen mahkûmiyet hükmüne konu suçun taksirle işlenmiş olduğu anlaşılmıştır.

2. Tekerrüre esas alınan ilâma konu suçun taksirle işlenmiş olması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 58/6. maddesi gereği mükerrir olmadığı belirlenmekle, hükümlü hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür. 3. 5237 sayılı Kanun'un 58/3. maddesi.

"Tekerrür halinde, sonraki suça ilişkin kanun maddesinde seçimlik olarak hapis cezası ile adlî para cezası öngörülmüşse, hapis cezasına hükmolunur." ve 5237 sayılı Kanun'un, Kasten yaralama başlıklı 86. maddesinin inceleme konusu ile ilgili olan ikinci fıkrası ise.

"Kasten yaralama fiilinin kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbî müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif olması hâlinde, mağdurun şikâyeti üzerine, ... hapis veya adlî para cezasına hükmolunur." şeklinde düzenlenmiştir. Hükümlünün adli sicil kaydında tekerrüre esas olabilecek başka bir ilâmı bulunmamaktadır.

5237 sayılı Kanun'un 86/2. maddesinde seçimlik ceza olarak adli para ve hapis cezaları öngörüldüğünden Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 25.09.2018 tarihli ve 2015/13-1066 Esas, 2018/373 Karar sayılı kararında ayrıntıları açıklandığı üzere, Mahkemece adlî para cezasının da takdir hakkı kapsamında tercihinin mümkün olduğu belirlenmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Hükümlü hakkında kasten yaralama suçundan verilen Düzce