Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2026/777 K.2026/1382)

Kurulunun 20.03.2018 tarihli ve 2018/11-38 Esas, 2018/113 Karar sayılı kararı uyarınca, İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet kararı kaldırılarak istinaf mercii tarafından düşme kararı verilmesi suretiyle hüküm türü değiştirildiğinden kararın temyiz yoluna tabi olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği,

298/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 20.02.2013 tarihli ve 2012/200 Esas, 2013/28 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37/1 maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 31/3, 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231/5 maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. 2. İzmir

1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 06.03.2025 tarihli ve 2025/2 Esas, 2025/75 Karar sayılı kararı ile, suça sürüklenen çocuk denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlediğinden 5271 sayılı Kanun'un 231/11 maddesi uyarınca hükmün aynen açıklanmasına karar verilmiştir. 3. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

4. Ceza Dairesinin 08.10.2025 tarihli ve 2025/2459 Esas, 2025/2364 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin istinaf başvurusu üzerine duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e, 66/2-2.cümle, 67/2, 3, 4 ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddeleri uyarınca suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verilerek istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebepleri özetle; suça sürüklenen çocuğun atılı suçu işlemediğine, kasta, eylemin meşru savunma kapsamında olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Suça sürüklenen çocuğun yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 86/1, 86/3-e maddeleri uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre suç tarihinde 15-18 yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocuk yönünden 5237 sayılı Kanun'un 66/2, maddesi uyarınca olağan zamanaşımı süresinin 5 yıl 4 ay olduğu, zamanaşımını kesen son işlemin suça sürüklenen çocuğun mahkemece sorgusunun yapıldığı 31.10.2012 tarihi olduğu,

bu tarihten itibaren yeniden işlemeye başlayan dava zamanaşımı süresinin 03.03.2018 tarihinde dolacağı, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşme tarihi olan 22.03.2013 ile denetim süresi içinde işlenen ikinci suç tarihi olan 16.07.2015 tarihleri arasındaki durma süresi de eklendiğinde, olağan zamanaşımının 27.06.2020 tarihinde gerçekleşmiş olduğu, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından zamanaşımı nedeniyle verilen düşme kararında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

4. Ceza Dairesinin 08.10.2025 tarihli ve 2025/2459 Esas, 2025/2364 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İzmir