Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2024/5410 K.2025/3436

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne, hesaplanan harcın davanın mahiyeti gereği davacıdan alınarak davalı ... verilmesine, yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına ve davacı lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararın, yargılama sırasında vefat eden davacının mirasçıları vekili tarafından yalnızca yargılama giderleri ve vekalet ücretine yönelik olarak istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvuru talebinin kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kabulü ile davalı Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, karar tarihine göre hesaplanan vekalet ücretinin davalı Hazineden alınarak davacıya verilmesine ve yargılama giderlerinin davalı Hazineden alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Davalı Hazine vekilinin temyizi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi kararı, Dairemizce yapılan inceleme sonucunda bozulmuş, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından Dairemizin bozma kararına karşı direnilmiştir.

Direnme kararı davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; 6100 sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanunu’nun 373. maddesinin beşinci fıkrası gereğince Dairemizce yapılan incelemede:

Dava, kadastro sırasında tescil harici bırakılan taşınmazın TMK'nın 713/1, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. ve 17. maddelerine dayalı tescil şartlarının gerçekleşmesi nedeniyle tazminat istemine ilişkin olup Bölge Adliye Mahkemesince önceki kararda direnilerek İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davalı Hazine vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmaması nedeniyle davanın kabulüne dair esastan verilen kararın davalı Hazine yönünden kesinleştiği, bu nedenle Dairece kararın esasına ilişkin inceleme ve değerlendirme yapılmadığı,

davalı Hazinenin İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf konusu yapmadığı hususları temyiz yolunda ileri sürmesi, temyiz konusu yapması ve kararın esasına ilişkin temyiz talebinde bulunmasının mümkün olmadığı kabul edilmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmiş ise de uzman bilirkişi tarafından incelenen 1968, 1975, 1980 ve 1988 yıllarına ait hava fotoğraflarından, nizalı taşınmaz bölümlerinin zemininin taşlık olduğu, 1991 ve 1999 yıllarına ait hava fotoğraflarına göre ise imar-ihya edilerek ekilebilir arazi haline getirildiği; ziraat ve jeoloji bilirkişi raporuna göre ise imar-ihyanın en erken 1991 yılında başladığının belirtildiği,

öte yandan nizalı taşınmaz bölümlerinin bulunduğu yerin ... Büyükşehir Belediye Meclisinin 16.02.2007 tarihli ve 525 sayılı kararıyla onaylanan, 15.08.2007 tarihli ve 2035 sayılı kararı ile kesinleşen “2023 Başkent ... 1/25.000 ölçekli ...

İmar Planı” kapsamında kaldığı, bu durumda tüm dosya kapsamına göre nizalı taşınmaz bölümlerinde davacı taraf lehine zilyetlikle iktisap koşullarının oluşmadığı anlaşılmakla, kamu düzeni de gözetilmek suretiyle Bölge Adliye Mahkemesince davanın reddine karar verilmesi gerekirken önceki kararda direnilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Dairemiz kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmesi gerekmiştir.