Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2022/1066 K.2024/15717

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Kütahya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.07.2021 tarihli ve 2021/8 Esas, 2021/333 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 15 yıl 7 ay 15 gün hapis ve 31.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 08.10.2021 tarihli ve 2021/3310 Esas, 2021/1889 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Eksik araştırma sonucu hüküm kurulduğuna, 2. Her türlü şüpheden uzak somut delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın, 06.10.2020 günü, Kütahya'ya uyuşturucu madde getireceği taşıyıcı olarak hakkında verilen mahkûmiyet hükmü kesinleşen Hüseyin'i kullanacağı bilgisi üzerine, uygulama noktasında Hüseyin'in kullandığı aracın durdurulduğu ve yapılan aramada metamfetamin bulunduğu; 13.10.2020 günü, sanığın uyuşturucu madde getireceği bilgisi üzerine, sanığın kullandığı araç. durdurulmak istendiğinde tüm ikazlara rağmen aracın durmadığı ve bu sırada araçtan dışarıya birşeyler atıldığının görüldüğü, akabinde aracın durdurulduğu sanığın araçtan indiği yerde uyuşturucu madde bulunduğu, ayrıca araçta yapılan

aramada uyuşturucu madde ve hassas terazinin ele geçirildiği, sanığın sık sık kullandığı tespit edilen adreste de uyuşturucu madde bulunduğu, maddelerin metamfetamin ve sentetik kannabinoid olduklarının tespit edildiği,

İlk olayda Hüseyin'in savunması ve kısmi ikrarı, sanık ...'in olayı kısmen doğrulaması, mesaj kayıtları ve ikinci olayda ele geçen uyuşturucu maddeler ve hassas terazi göz önüne alındığında sanık ...'in zincirleme şekilde uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği gerekçesiyle, mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümde isabetsizlik görülmediği gerekçesi ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, araştırılacak başka bir hususun olmadığı anlaşılmakla sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilenler dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

1. Uyuşturucu maddenin sentetik olması nedeniyle artırım yapılması sırasında 5237 sayılı Kanun'un 118 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi yerine 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasına atıf yapılmak suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232 inci maddesinin altıncı fıkrasına aykırı davranılmasının,

2. 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinde yer alan hak yoksunlukları ile ilgili hüküm kurulmamış olmasının,

Hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş; her iki hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 08.10.2021 tarihli ve 2021/3310 Esas, 2021/1889 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün,

1. İkinci paragrafında yer alan "TCK'nun 188/4" ibaresininin çıkarılarak yerine "5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi" ibaresinin eklenmesi,

2. "Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli iptal kararı ile 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikler sonrası oluşan durumuna göre, sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına" cümlesinin eklenmesi,

Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılıkların DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kütahya 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,