Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/13627 K.2023/11642

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.08.2018 tarihli ve 2017/861 Esas, 2018/385 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verildiği halde, hüküm fıkrasının 6. paragrafında NETİCETEN 10 yıl 6 ay hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırıldığı belirtilmiştir. B. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dairesinin, 07.11.2018 tarihli ve 2018/57 Esas, 2018/347 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusuna ilişkin olarak 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediğini gösteren kesin ve inandırıcı delil bulunmaması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir. C.

Anılan kararın Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Dairemizin 28.02.2022 tarihli ve 2019/1822 Esas, 2022/2169 Karar sayılı kararı ile; ''Olay tutanağı içeriğine, sanıkların savunmalarına ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın üzerine atılı uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun sübut bulduğu gözetilmeden, mahkûmiyeti yerine beraatine karar verilmesi,'' Nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir. D. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dairesinin, 29.03.2023 tarihli ve 2022/2307 Esas, 2023/859 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusuna ilişkin olarak 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası,

53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir. E. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özetle; hükmün onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, 2. Sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, 3. Temyiz dışı sanık Güven'in etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanmak amacıyla gerçek dışı beyanlarda bulunduğuna, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tutanağı, sanıkların savunmaları, kriminal raporlar, PTS kayıtları, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamına göre; hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen mahkûmiyet hükmü kesinleşen temyiz dışı sanık Güven'in ikametinde uyuşturucu madde bulundurduğu ve sattığı yönünde istihbari bilgi edinilmesi üzerine usulüne uygun arama kararına istinaden ikametine gidildiği, yapılan aramada ikametin çeşitli yerlerinde çok sayıda ve farklı türde uyuşturucu madde ile saksıya dikili halde 30-40 cm uzunluğunda 2 kök hint keneviri ele geçirildiği,

temyiz dışı sanık Güven'in etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanarak ikametinde ele geçirilen uyuşturucu maddelerin temyiz dışı sanıklar ... ve Tuğrul'a ait olduğunu, ikameti temyiz dışı sanık ...'ın kiraladığını, İstanbul'a farklı tarihlerde giderek suça konu maddeleri sanık ...'den satın aldıklarını, İstanbul'a ...'a ait 55 ASY 31 plakalı araçla gittiklerini, söz konusu araçta ve temyiz dışı sanıklar ... ve Tuğrul'un ikametinde yapılan aramalarda uyuşturucu madde ele geçirildiği,

temyiz dışı sanık Güven'in aşamalarda değişkenlik göstermeyen samimi anlatımı, diğer temyiz dışı sanık ...'ın hayatın olağan akışına uygun bir açıklaması olmadığı halde Güven ile birden çok kez İstanbul'a giderek sanık ... ile buluştukları ve İstanbul'a gitmeden önce 25.000,00 TL kredi çektiği dikkate alındığında, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Bölge Adliye Mahkemesinin; suçun vasfına ve sübutuna, delillerin takdir ve tayinine ilişkin tespitinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

Sanığın eylemi nedeniyle, 01.08.2018 tarihli hükümle neticeten 10 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, anılan kararın sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine, bölge adliye mahkemesince sanığın beraatine karar verildiği, söz konusu kararın Cumhuriyet savcısı tarafından sanık aleyhine temyiz edilmesi üzerine de Dairemizin 28.02.2022 tarihli ilamı ile bozulduğu, 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin beşinci fıkrasında.

"Hüküm yalnız sanık tarafından veya onun lehine Cumhuriyet savcısı veya 262 nci maddede gösterilen kimselerce temyiz edilmişse, yeniden verilen hüküm, önceki hükümle belirlenmiş olan cezadan daha ağır olamaz" şeklindeki düzenleme gereğince 01.08.2018 tarihli hükümle tayin edilen 10 yıl 6 ay hapis cezasının sanık bakımından kazanılmış hak olduğu gözetilmeden, bozma sonrası yapılan yargılama sonucu 29.03.2023 tarihli hükümle, 12 yıl 6 ay hapis cezasına hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğu, değerlendirilmiş; ancak bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Samsun Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dairesinin, 29.03.2023 tarihli ve 2022/2307 Esas, 2023/859 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği Bölge Adliye Mahkemesi hükmünün, 5. paragrafının çıkarılarak yerine ''neticeten sanığın 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca 10 yıl 6 ay hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına'' yazılması, Suretiyle, Bölge Adliye Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak,