Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2025/206 K.2025/1450

Sanık ve müdafinin yokluklarında verilen Bölge Adliye Mahkemesi hükmünün, sanığa tebliğ edilmeyip, sanık müdafiine 04.01.2022 tarihinde tebliğ edildiği, sanık müdafii tarafından temyiz talebinde bulunulmamasına karşın, sanık tarafından 31.01.2022 tarihli dilekçe ile hükmün temyiz edildiği, temyiz talebine karşı da Bölge Adliye Mahkemesinin 18.02.2022 tarihli ek kararı ile temyiz isteminin reddine karar verildiği ve iş bu kararın da sanık ve müdafii tarafından temyiz edilip eski hale getirme talebinde bulunulduğu belirlenmiştir.

Dairemizin 27.09.2022 tarihli, 2022/10843 Esas ve 2022/9598 Karar sayılı kararı ile temyiz isteminin reddine dair ek karar yerinde olduğundan ek karara yönelik temyiz istemi ve eski hale getirme taleplerinin reddine karar verildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 29.12.2022 tarihinde Dairemizin kararına itiraz edildiği, Dairemizin 21.03.2023 tarihli, 2023/387 Esas ve 2023/2478 Karar sayılı kararı ile itirazın reddine karar verilip dava dosyasının Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesine karar verildiği,

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nca 18.09.2024 tarihli, 2023/10-231 Esas ve 2024/254 Karar sayılı kararı ile sanığın 31.01.2022 tarihli dilekçesi süresinde olduğundan itirazın kabulüne, Dairemizin temyiz isteminin reddine dair kararının kaldırılmasına ve temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nca 18.09.2024 tarihli, 2023/10-231 Esas ve 2024/254 Karar sayılı kararına istinaden, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5.Ceza Dairesi'nin temyiz talebinin reddine ilişkin 18.02.2022 tarihli ek kararı kaldırılarak, sanığın 31.01.2022 tarihli dilekçesi süresinde kabul edilerek temyiz talebi incelenmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Hatay 1. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ihraç etme suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir. B. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, istinaf başvurusunun eleştirili esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle. Temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmemesi gerektiğine ve buna yönelik ilk derece mahkemesince gerekçe gösterilmediğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna ve temel cezaların alt sınır aşılarak belirlenmesine ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usûl ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Hatay