Karar Özeti
10. Ceza Dairesi 2026/265 E. , 2026/2213 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/5266 E., 2025/1236 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön incelem
Karar Detayı
10. Ceza Dairesi 2026/265 E. , 2026/2213 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/5266 E., 2025/1236 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. Adıyaman 3. Ağır Ceza Mahkemesince sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir. B. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilenler dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. 04.06.2025 tarihli ve 7550 sayılı Yasanın 14. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 108/3. maddesi uyarınca ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması sırasında sanığın koşullu salıverilme hükümlerinden yararlanabileceğine dair yasal düzenleme karşısında, sanık hakkında kurulan hükümde koşullu salıverilmemesine karar verilmiş olması hukuka aykırı olduğu, Değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün ''F'' bendinde yer alan ''5275 sayılı yasanın 108/3.maddesi uyarınca koşullu salıverme hükümlerinin uygulanmamasına '' ibaresinin çıkartılması, Suretiyle İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Adıyaman 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.02.2026 tarihinde karar verildi.
Özgün Analiz
Olay Özeti: Adıyaman 3. Ağır Ceza Mahkemesi sanığı uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûm ederken hükmün 'F' bendinde 5275 sayılı Kanun'un 108/3. maddesi uyarınca koşullu salıverilme hükümlerinin uygulanmamasına karar vermiş, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir. Yargıtay 10. Ceza Dairesi, sübuta ilişkin temyiz itirazlarını reddetmekle birlikte koşullu salıverilme yasağına ilişkin bu bendi kanun değişikliği karşısında hukuka aykırı bulmuştur.
Hukuki İlke: 04.06.2025 tarihli 7550 sayılı Yasa'nın 14. maddesiyle değişik 5275 sayılı Kanun'un 108/3. maddesi uyarınca, ikinci defa tekerrür hükümleri uygulanan sanık artık koşullu salıverilme hükümlerinden yararlanabileceğinden, hükümde koşullu salıverilmemesine karar verilmesi hukuka aykırıdır ve bu aykırılık yeniden yargılama gerektirmeden Yargıtay tarafından düzeltilebilir.
Uygulama Sonucu: BAM kararı CMK'nın 302/2. maddesi gereği bozulmuş, ancak CMK'nın 303. maddesi uyarınca hükmün 'F' bendindeki koşullu salıverilme yasağı ibaresi çıkarılarak hüküm düzeltilip onanmış; salıverilme talebi ise ceza miktarı ve tutukluluk süresi gözetilerek reddedilmiştir.
Dava Strateji Notu: İnfaz avukatları, 7550 sayılı Yasa öncesi kurulmuş ve ikinci kez mükerrirlik nedeniyle koşullu salıverilme yasağı içeren tüm hükümleri taramalıdır; yasak ibaresi hükümde duruyorsa temyiz veya infaz aşamasında düzeltilmesi istenebilir ve bu, hükümlünün infaz süresini doğrudan kısaltan somut bir kazanımdır.