Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2009/2021 K.2010/8672

2-213 sayılı VUK 359/b-1, 5237 sayılı TCY 43 maddeleri uyarınca 22 ay 15 gün (iki kez)hapis cezası 3-213 sayılı VUK 359/b-1 maddesi uyarınca 18 ay hapis cezası

Ceza Genel Kurulu’nun 05.03.2002 gün ve 28/179 sayılı kararında açıklandığı üzere, faturaların adet ve tutarları, zarar miktarı, kast yoğunluğu ve suçun işlenmesindeki özellikler dikkate alınarak temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 19.09.2007 gün ve 9196 sayılı mütalaa ve ekindeki 1559/34, 1559/39 sayılı Vergi İnceleme Raporlarında 2006 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan dolayı Gelir Vergisi ve Katma Değer Vergisi zıyaına sebebiyet verildiği ve kullanılan en son tarihli sahte faturanın 28.12.2006 olduğunun belirtildiği,

2007 yılında kullanılan sahte bir faturadan söz edilmediği ve 2006 yılı aralık ayında kullanılan faturalar yönünden ise KDV indiriminde kullanılması nedeniyle suç tarihinin 21.01.2007, Gelir Vergisi yönünden ise maliyetlerden çıkartılıp Gelir Vergisi tarh edilmesi nedeniyle 01.04.2007 olduğunun anlaşılması karşısında; tebliğnamedeki 2007 yılı için mütalaada bulunmadığına ilişkin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, suçların sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasıfları tayin, cezaları artırıcı ve azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, 5237 sayılı TCK. nun 7 ve 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddeleri uyarınca uygulanması gereken 765 ve 5237 sayılı TCK. nun hükümleri olaya uygulanarak lehe Yasa belirlendikten sonra CMK nun 231. maddesinin uygulanmama gerekçesi de gösterilerek karar verilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan,