Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/22295 K.2023/7594

Sanık ...'in yokluğunda verilen hükme ilişkin gerekçeli kararın, sorgusunda beyan ettiği son bilinen adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 21 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca tebliğe çıkartılmadan, doğrudan aynı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğine ilişkin 18.02.2019 tarihli işlemin usulsüz olduğu, bu nedenle sanığın öğrenme üzerine 11.07.2019 tarihli dilekçesi ile hükmü süresi içerisinde temyiz ettiği anlaşılmakla, 12.07.2019 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde oldukları, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.12.2018 tarihli ve 2017/203 Esas, 2018/661 Karar sayılı kararı ile

1. Sanık ... hakkında katılanlar ... ve ...'a karşı dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca ayrı ayrı iki kez 3 yıl hapis ve 20.000,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına,

2. Sanık ... ve ... hakkında katılanlar ... ve ...'a karşı dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca ayrı ayrı ikişer kez 3 yıl hapis ve 20.000,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,

3. Sanık ... hakkında katılan ...'a karşı dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl hapis ve 20.000,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ... müdafiinin temyizi isteği; sanığın yüklenen suçu işlemediğine, delillerin takdirinde hataya düşülerek karar verildiğine, mahkûmiyete yeterli delil olmadığına, 2.Sanık ...'in temyiz isteği; haksız yere ceza verildiğine, suçsuz olduğuna, 3. Sanık ...'in temyiz isteği; şartları oluşmadığı hâlde hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulandığına, 4. Sanık ...'in temyiz isteği; lehine hükümlerin uygulanmadığına, ödeme imkanı bulunmadığı hâlde adli para cezasına hükmedildiğine, 5271 sayılı Kanun'da yapılan değişiklik nedeniyle uzlaştırma işlemlerinin uygulanması gerektiğine, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanıklar ..., ... ve ... hakkında iştirak iradesi içerisinde hareket ederek katılan ...'ün satış için ilana koyduğu aracına müşteri oldukları, 02.11.2011 tarihinde noterlikte düzenlenen araç satış sözleşmesi ile aracın devrini aldıkları hâlde katılana satış için anlaşılan bedeli ödemedikleri gibi aracı da iade etmedikleri, katılanı hileli hareketlerle aldatıp haksız menfaat elde etmek suretiyle dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia ve kabul edilmiştir.

2. Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında iştirak iradesi içerisinde hareket ederek katılan ...'ın satış için ilana koyduğu aracına müşteri oldukları, 09.01.2012 tarihinde noterlikte düzenlenen araç satış sözleşmesi ile aracın devrini aldıkları hâlde katılana satış için anlaşılan bedeli ödemedikleri gibi aracı da iade etmedikleri, katılanı hileli hareketlerle aldatıp haksız menfaat elde etmek suretiyle dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia ve kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanıkların üzerilerine atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenmiştir.

2. 5271 sayılı Kanun'un 217 nci maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip sanıklara yüklenen suçun sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşan Mahkemenin kabulünde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.12.2018 tarihli ve 2017/203 Esas, 2018/661 Karar sayılı kararında sanık ... müdafii, sanıklar ..., ... ve ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ... müdafii, sanıklar ..., ... ve ...'in temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,