Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2024/3319 K.2024/8913

Mersin

9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.01.2024 tarihli ve 2009/262 Esas, 2012/968 Karar sayılı ek kararının; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 315 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Mersin 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.09.2012 tarihli ve 2009/262 Esas, 2012/968 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca neticeten 10 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Mersin

9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.01.2024 tarihli ve 2009/262 Esas, 2012/968 Karar sayılı ek kararı ile sanık ...'nin temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 276 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği “temyiz talebinin süre yönünden reddine” karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ...’nin temyiz isteği; gerekçeli karar tebliğinin usulsüzlüğüne ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık ...'nin yokluğunda verilip 16.11.2012 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 05.01.2024 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu,1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği asıl kararın re’sen temyize de tabi olmadığı, aynı Kanun’un 315 inci maddesinin birinci fıkrasında yer verilen.

“Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder.” şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

2. Ancak, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen; temyiz isteminin karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5320 sayılı Kanun'un 8nci maddesinin birinci fıkrası gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı Kanun'un 315 inci maddesi yerine 5271 sayılı Kanun'un 276 ıncı maddesi uyarınca reddine karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Mersin 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.01.2024 tarihli ve 2009/262 Esas, 2012/968 Karar sayılı ek kararına yönelik hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322 nci maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,