Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2024/3869 K.2024/12147

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü Sanığın üzerine atılı güveni kötüye kullanma suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle,

dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı uzlaşma ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumları nedeniyle zamanaşımının durduğu belirlenerek yapılan incelemede. Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafinin öne sürülen diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak.

1. İş bu dosyaya ilişkin, Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 11.12.2017 gün ve 2017/26582 esas, 2017/26485 karar sayılı bozma ilamına konu Nazilli 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 06.05.2014 tarih ve 2014/65 esas, 2014/543 karar sayılı mahkûmiyet hükmünde sanık hakkında neticeten hapisten çevrili 3.000 TL ve ayrıca doğrudan tayin edilen 3.000 TL adli para cezalarına hükmolunup bu mahkumiyet kararının sadece sanık tarafından temyiz edildiği ve aleyhe temyiz istemi de bulunmadığı halde,

bozma sonrası yapılan yargılamada kazanılmış hak ilkesine aykırı şekilde temel ceza olarak belirlenen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmemesi suretiyle 1412 sayılı Ceza Muhakemesi Usulü Kanunun 326/son maddesine aykırı davranılması, 2. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2007/10-1/1/8 Esas, 2007/152 Karar sayılı ilamında da açıklandığı üzere, yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de; bunun gerekçelerinin gösterilmesi,

dayanılan gerekçelerin yasal olması ve dosya içeriğiyle örtüşmesi gerektiği gözetilmeden, nitelikli dolandırıcılık suçundan hapis cezası alt sınırdan tayin edilmesine rağmen, adli para cezasının gerekçesi gösterilmeden 150 gün üzerinden belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini, 3.Hükmün (4) numaralı bendinde TCK'nin 52/2 maddesi yerine uygulama yeri bulunmayan 5237 Sayılı TCK’nin 50/1-a maddesine yer verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden , aynı Kanun’un 322. maddesi gereği, hüküm fıkrasının (1) ve (2) nolu bentlerinden sırasıyla "180", "150 ", ibarelerinin çıkarılarak , yerine sırasıyla "5 " ve ''4" ibarelerinin yazılması;

hükmün (4) nolu bendinde ''150'' ve ''3.000,00 TL'' ibaresinin çıkarılarak yerine sırasıyla ''4'' ve '' 80,00 TL" ibarelerinin yazılması , ayrıca (4) nolu hükümden '' 50/1-a'' ibaresinin çıkarılarak yerine '' 52/2 '' ibaresinin yazılması,(6 ) nolu hükmün çıkarılarak yerine '' Sanığın neticeten 5271 sayılı CMK'nin 232/6 maddesi gereğince 3.000,00 TL adli para cezası ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına '' eklenmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak,