KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2024/6878 E., 2025/1285 K.
- Karar tarihi
- 3 Şubat 2025
- Konu
- Dolandiricilik İban Magduriyeti
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Dolandırıcılık
- Hükümler
- Mahkûmiyet
- Temyiz edenler
- Sanıklar EK
- Tebliğname görüşü
- Bozma
Karar Detayı
339 kelime·2 dk okuma
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık ... hakkında bozma üzerine kurulan 05.03.2019 tarihli 2018/60 Esas, 2019/214 Karar sayılı hükmün, sanık ... bakımından bozma öncesi 17.05.2016 tarihli 2014/75 Esas, 2016/617 Karar sayılı hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu,
temyiz istemlerinim reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: A) Sanık ...'ün 02.04.2019 tarihli temyiz istemine göre Nevşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.03.2019 tarihli 2018/60 Esas, 2019/241 Karar sayılı hükmünün incelenmesinde: Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiillerin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği,
cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, B) Sanık ...'ün 21.06.2016 tarihli temyiz istemine göre Nevşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.05.2016 tarihli 2014/75 Esas, 2016/617 Karar sayılı hükmünün incelenmesinde: Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 19/12/2017 tarihli ve 2017/25222 Esas,
2017/27834 sayılı ilamıyla yalnızca sanık ... hakkında dolandırıcılık suçundan açılan kamu davasının bozulmasına karar verildiği sanık ...'ün temyiz talebi hakkında karar verilmediği hâlde bozma üzerine yapılan yargılamada sanık ... hakkında dolandırıcılık suçundan mahkumiyet kararı verilmesinin yok hükmünde olduğu gözetilerek yapılan incelemede, Sanığa yüklenen dolandırıcılık suçunun kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan 17.05.2016 tarihli mahkumiyet kararından temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış,
sanık ...'ün temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun'un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen asli dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince Tebliğnameye aykırı olarak,
Özgün Analiz
Olay Özeti
Olay Özeti: Nevşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinde dolandırıcılıktan yargılanan iki sanıktan birinin dosyası daha önce Yargıtay 15. Ceza Dairesince bozulmuş, ancak bozma kararı yalnızca o sanığa ilişkin olduğu hâlde mahkeme bozma sonrası diğer sanık hakkında da yeniden mahkûmiyet kurmuştu. 11. Ceza Dairesi iki sanığın hükümlerini ayrı ayrı inceledi.
Hukuki İlke
Hukuki İlke: Yargıtay'ın bozma kararı hangi sanık hakkındaysa yeniden yargılama yalnızca onu kapsar; temyiz talebi hakkında karar verilmemiş sanık yönünden bozma sonrası kurulan yeni mahkûmiyet yok hükmündedir. Bu durumda ilk hüküm ayakta kaldığından, TCK m.66/1-e'deki 8 yıllık asli dava zamanaşımının kesici son işlem olan 17.05.2016 tarihli mahkûmiyetten temyiz inceleme tarihine kadar dolup dolmadığına bakılır.
Uygulama Sonucu
Uygulama Sonucu: Karma sonuç: Bozma üzerine kurulan hüküm yönünden bir sanığın temyizi reddedilip hüküm onandı; diğer sanık yönünden ise yok hükmündeki karar aşılarak yapılan incelemede 8 yıllık zamanaşımı gerçekleştiğinden hüküm CMUK m.321 ile bozulup kamu davası CMK m.223/8 uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak oy birliğiyle düşürüldü.
Dava Strateji Notu
Dava Strateji Notu: Birden çok sanıklı dosyalarda bozma ilamının kapsamı sanık bazında titizlikle okunmalı; bozma dışı kalan sanık hakkında kurulan yeni hüküm yok hükmünde olduğundan, ilk hüküm tarihinden işleyen zamanaşımı çoğu kez düşme sonucu doğurur. Müdafi bu iki katmanlı itirazı (yokluk + zamanaşımı) birlikte kurgulamalıdır.