Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2025/1204 K.2025/4695

Kanun'un 158/-L-son,52,53 üncü maddeleri gereğince 6 yıl hapis ve 1.200.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2.Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesinin 2. Ceza Daresinin, 07.01.2025 tarihli ve 2025/69 Esas, 2025/20 Karar sayılı kararı ile sanık müdafinin istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği, sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, sanığın dolandırıcılık kastı ile hareket etmediğine, Harun'un da sanığın sadece kendisini motoruyla Biga'ya bıraktığını söylediğine, sanığın beraatine ve tahliyesine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (e), (f), (j), (k) ve (l) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı Kanun’un 52 nci maddesi uyarınca 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde belirlenmesi gerektiği halde;

somut olayda, alt sınırdan ayrılmak suretiyle sanık hakkında hüküm kurulmuş olması dikkate alındığında menfaat miktarı dikkate alınarak 54.471 günün üzerinde gün adli para cezası belirlenmesine karşın Bölge Adliye Mahkemesince hapis cezası alt sınırdan ayrılarak verilmesine rağmen adli para cezasının menfaatin iki katına indirilmesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanı kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin, kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Çanakkale