Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2025/1583 K.2026/1572

Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin yukarıda tarih ve sayısı yazılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısı istinaf başvurusunun kabulü ile duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi yollamasıyla aynı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca mahkûmiyet hükmü kaldırılarak sanık hakkında atılı suçtan beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyizi; hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna, atılı suçun sübut bulduğuna,sanık hakkındaki mahkumiyet hükmü bakımından ise CMK'nın 280/1-g maddesi uyarınca duruşma açılarak ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan kanun maddesinin 2. fıkrasına göre yeniden hüküm kurulması gerektiği ilişkindir.

III. GEREKÇE

Gerekçeli karar başlığında 12/2020 olarak yanlış gösterilen suç tarihinin, 04.12.2020 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür. Cumhuriyet savcısı tarafından kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde.

Sanık hakkında, İlk Derece Mahkemesince nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusu üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılmaksızın 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a. maddesi delâletiyle aynı Kanun’un 303/1-a. maddesi uyarınca beraat kararı verilmiş ise de; sanığın mağdura birden fazla dini kitap göndereceğini vaad ettiği ancak eksik gönderim yaptığı ve bu gönderimi kargo aracılığı ile yaptığı savunması karşısında, sanık tarafından mağdura bu şekilde bir gönderim yapılıp yapılmadığının araştırılması,

sonuca göre sanığın baştan itibaren dolandırıcılık kastının bulunup bulunmadığının ve mağdurun aşamalarda ki çelişkili beyanlarının, mevcut delillerin yeniden değerlendirilmesi suretiyle yeni bir hüküm kurulup İlk Derece Mahkemesinin olaya ilişkin kabulünden farklı olarak beraat kararı verilmesinin, 5271 sayılı Kanun'un 303/1-a. maddesi kapsamına girmediği ve bu hususa ilişkin değerlendirmenin aynı Kanun'un 280/1-g. maddesine göre duruşma açılarak ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin ikinci fıkrasına göre yeniden hüküm kurulması suretiyle yapılabileceği gözetilmeden,

duruşma açılmaksızın dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda sanığın beraatine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR