Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2025/2862 K.2025/12681

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Kırşehir Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.09.2020 tarihli ve 2020/69 Esas, 2020/266 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçundan açılan kamu davasının mükerrer olması nedeniyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/7. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir. 2.Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

19. Ceza Dairesinin, 12.10.2023 tarihli ve 2023/217 Esas, 2024/13277 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen ret kararının kaldırılmasına, sanığın atılı suçtan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi uyarınca beraatine karar verilmesi suretiyle istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

3.Ankara Bölge Adliyesi Mahkemesi 19. Ceza Dairesi kararının, katılan vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 18.11.2024 tarihli ve 2023/6571 Esas, 2024/13277 Karar sayılı kararı ile "duruşma açılmaksızın dosya üzerinden yapılan inceleme ile karar verilmesi" nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/2. maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 4.Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

19. Ceza Dairesinin, 16.04.2025 tarihli ve 2025/577 Esas, 2025/717 Karar sayılı kararı ile duruşma açılarak yapılan inceleme sonucunda bozma öncesi verilen 12.10.2023 tarihli kararda direnilmesine, İlk Derece Mahkemesince verilen ret kararının 5271 sayılı Kanun'un 280/2. maddesi uyarınca kaldırılmasına, sanığın atılı suçtan aynı Kanun'un 223/2-a maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna, delillerin takdirinde hata edildiğine, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre sanığın atılı suçu işlediği sabit olduğundan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 22.06.2022 tarihli ve 2022/11-3 Esas, 2022/469 Karar sayılı ilâmı ve süreklilik kazanmış uygulamalarına göre, şeklen direnme kararı verilmiş olsa dahi, bozma kararı doğrultusunda işlem yapmak, bozma kararında tartışılması gerektiği belirtilen hususları tartışmak, bozma sonrasında yapılan araştırmaya, incelemeye, toplanan yeni delillere dayanmak, ilk kararda yer almayan ve daire denetiminden geçmemiş bulunan yeni ve değişik gerekçelerle hüküm kurmak suretiyle verilen kararın, özde direnme niteliğinde olmayıp,

bozmaya eylemli uyma sonucu verilen yeni bir hüküm olduğunun belirtildiği ve bu nitelikteki bir hükmün temyiz edilmesi halinde ise incelemenin Yargıtay'ın ilgili dairesi tarafından yapılması gerektiği nazara alındığında.

Dairemizin 18.11.2024 tarihli bozma kararı sonrasında Bölge Adliye Mahkemesince yapılan yargılamada, bozma kararı doğrultusunda duruşma açılıp karar verildiği anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesince verilen ve temyiz incelemesine konu bu karar özde direnme kararı mahiyetinde olmayıp yeni hüküm niteliğinde olduğundan, direnme kararının bozmaya eylemli uyma olarak kabulü ile yapılan incelemede.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın üzerine atılı suçun yasal unsurları itibarıyla oluşmadığı cihetle beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, katılan vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

19. Ceza Dairesinin, 16.04.2025 tarihli ve 2025/577 Esas, 2025/717 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Kırşehir Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi