Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2008/10792 K.2010/1654

Taraflar arasında görülen davada Antalya Asliye 2.Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17.04.2008 tarih ve 2005/336-2008/214 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıya ait malların çeşitli tarihlerde müvekkili tarafından yurt dışına taşındığını, faiziyle birlikte toplam (21.066,27)YTL taşıma ücreti alacağının tahsili amacıyla girişilen icra takibinin, davalının haksız itirazı sonucu durduğunu ileri sürerek, itirazın iptalini ve %40 icra inkâr tazminatının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının Eylül 2004 tarihinde Slovenya’ya taşıdığı müvekkiline ait sebzelerin, yolda aracın soğutma sisteminin arızalaması sonucu bozulduğunu, (7.526,08)Euro tutarındaki mal bedelinin davacı alacağından mahsup edildiğini, bakiye taşıma ücreti borcunun davacıya ödendiğini savunarak davanın reddini istemiş, %40 kötüniyet tazminatının davacıdan tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının savunmasında bildirdiği sebzelerin Slovenya’daki alıcısı tarafından hasarlı olarak teslim alındığına dair CMR Konvansiyonu’nun 30. maddesine uygun şekilde hasar ihbarının yapılmadığı, bu nedenle bozulan mal bedelinin alacaktan mahsubu talebinin kabul edilemeyeceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalının itirazının kısmen iptali ile takibin (16.694,04)YTL asıl alacak ve (373,30)YTL faiz alacağı üzerinden, asıl alacağı üzerinden, asıl alacağa uygulanacak avans faizi ile tahsiline imkan verecek şekilde devamına, %40 icra inkâr tazminatının davalıdan tahsiline, kötüniyet tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.