Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/1017 K.2010/6882

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08.04.2008 tarih ve 2007/95 - 2008/111 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin "ÇOKOÇOK" ibareli markasını 05, 29 ve 30. sınıflara bağlı emtialar için koruma altına almak gayesiyle 23.07.2004 tarihinde marka tescil başvurusunda bulunduğunu, Markalar Dairesi tarafından davalı limited şirket adına tescilli "TUT-SAN ŞOKOSOK + Şekil" markasına benzerliği gerekçesiyle, bazı mal ve hizmetlerin çıkarılmasına karar verildiğini, müvekkilince yapılan itirazın davalı TPE YİDK tarafından reddedildiğini, oysa ki taraf markalarının benzer olmayıp emtiaların da farklı olduğunu ileri sürerek, 27.02.2007 gün ve 2007-M-258 sayılı YİDK kararının iptaline,tescil işlemlerinin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiş,birleşen 2007/101 esas sayılı davada benzer iddiaları ileri sürmüştür.

Davalılar vekilleri, davacı tarafından tescili istenen marka ile davalı şirket adına tescilli markanın benzer olup, YİDK kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalı limited şirket adına tescilli "TUT-SAN ŞOKOŞOK + şekil" ibareli 02.03.1999/205202 sayılı markanın 30.sınıftaki "kakaolu fındık aromalı krema, çikolata" emtialarını içerdiği, "TUT-SAN ŞOKOŞOK" ibareli 01.11.1999/17911 sayılı markanın da 30.sınıftaki "fındık aromalı kakaolu krema" ürünlerini içerdiği, davacının da "ÇOKOÇOK" ibaresinin marka olarak tescilini istediği, her iki taraf markalarının benzer olduğu, davacı başvurusunun kapsamında bulunan ve reddedilen emtialar ile redde mesnet alınan markaların kapsamında bulunan ürünlerin aynı iş yerleri tarafından sunulması,

benzer yararlanıcı çevresine hitap etmeleri, aynı ve benzer ihtiyaçları gidermeleri, birbiriyle rekabet etme ve birinin diğerini tamamlama işlevlerinin bulunması, marketlerde aynı raflarda sunulması ve özellikle mal ve hizmetlerin sınıflandırılmasına ilişkin tebliğde her birinin aynı sınıfın alt grubunda bulunmaları gibi kriterler nazara alındığında aynı tür olarak nitelendirilmelerinin zorunlu bulunduğu, zira bu ürünlerin ortalama alıcılarının her iki ürün grubunun tek bir işletmeden kaynaklandığı biçiminde bir yanılgıya düşme ihtimalinin güçlü bulunduğu,

başvuru konusu işaretin, başvuru anı itibariyle mutlak ret nedeninden etkilenmeksizin tescile olanak sağlayabilecek düzeyde ayırt edicilik vasfı edinemediğinden, başvurunun reddi yönünde tesis edilmiş kurum kararının hukuka uygun bulunduğu sonucuna varılarak, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.