Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/10423 K.2011/2749

Taraflar arasında görülen davada Konya 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17/06/2009 tarih ve 2008/18-2009/132 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 1996 yılından beri davalı kooperatifin ortağı olduğunu, 06.11.2008 tarihinde müvekkilinin ihracına karar verildiğini ve bu kararın 11.11.2008 tarihinde müvekkiline tebliğ edildiğini, müvekkilinin davalıya borcunun bulunmadığını, bu konuda Konya 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nde görülen davayı açtıklarını, borcun bu dava nedeniyle ihtilaflı olmasına rağmen davalının ihraç kararı aldığını ileri sürerek, müvekkilinin ortaklıktan ihracına ilişkin kararın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının müvekkili kooperatife karşı olan yükümlülüklerini yerine getirmediğini, açılan menfi tespit davasının beklenmesinin gerekmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, Kooperatifler Kanunu'nun 27. maddesi uyarınca ortaklığa ilişkin maddi yükümlülüklerini yerine getirmeyen ortaklara iki kez ihtarname tebliğinin ve ikinci ihtarnamede bir aylık süre verilmesinin zorunlu olduğu, davacıya tebliğ edilen ikinci ihtarnamenin 30.07.2008 tarihinde keşide edildiği ve bir ay yerine 30 gün süre verildiği, bu nedenle ikinci ihtarnamenin yasal unsurları taşımadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, davalı kooperatifin 06.11.2008 tarihli 139 sayılı ihraç kararının iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.