Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/10776 K.2011/3846

Taraflar arasında görülen davada Beyoğlu 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17.06.2009 tarih ve 2008/466-2009/220 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin davalı şirket ile akdettiği sözleşmeler ile bilgisayarla endeks okuma hizmeti yaptığını, kaçak ve usulsüz kullananların belirlenmesi görevinin de işleri arasında olduğunu, teknik şartname'de kaçak elektrik kullanan abonenin idareye bildirilmesi halinde, hizmetinin karşılığı olarak aboneler için belirlenen kesme-bağlama birim bedelinin %50'sinin ödeneceğinin belirtildiğini ve bu bedelin ödenebilmesi için kaçak tutanağının EPDK Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği'ne göre işlem yapıldıktan sonra tahakkuka bağlanması şartının getirildiğini,

29.11.2006 tarihinde BEDAŞ Komisyonu kararıyla elektriği kesilmiş abonelerin sayaçlarının borçlarını ve açma kapama bedelini ödeyerek lisans sahibi olan davalı idareye açtırmayarak, doğrudan kendileri bağlayıp enerji kullanmaları eyleminin “kaçak kullanım” olacağının teyit edildiğini, tutanak yükümlülüğünü de tahakkuk şefliklerine verdiğini, bu durumda müvekkilinin kaçak elektrik kullanan abonenin idareye ihbar edilmesi ücretini hak etmiş olduğunu,

ancak borcundan dolayı kesik olan abonenin okunma sırasında otomatik olarak %50 daha fazla tahakkuka bağlanmasının 13. maddeye göre kaçak ihbarı sayılamayacağı ve bu hizmet için ayrıca bir kaçak bildirim ücreti ödenmeyeceği gerekçesiyle 698.324 YTL + KDV ödemenin yapılmadığını ileri sürerek, şimdilik 100.000 YTL'sinin ticari avans faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının talebinin yasaya ve sözleşme hukukuna aykırı olduğunu, enerjisi kesik abonenin sayacının okunması işinin periyodik yapılan okuma işlemi olduğunu, okuma için gidilen yerde borcundan dolayı kesildiği halde kullanıma rastlandığında sayacın eleman tarafından okunması ile otomatik olarak % 50 daha fazla tahakkuka bağlandığını, yüklenicinin fazladan hiçbir emeği söz konusu olmadığı halde daha yüksek bir bedel olan kaçak ihbar bedeli üzerinden ödeme istemesinin haklı bir talep olmadığını, müvekkili kuruluşa davacı tarafından kesik kodlu aboneler için kaçak ihbarı yapılmadığı, ihbar işleminin şartlarının oluşmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, davacı şirketin yükümlendiği asli işin sayaç okuma ve bu bilgileri davalı kurumun bilgisayar sistemine girişini sağlamaktan ibaret olduğu, verdiği bilgi sonucunda abonenin elektriğinin borçtan dolayı kesilmiş olduğunun anlaşılması ve buna bağlı olarak davacı kurumun faturalandırmayı kaçak tarifeden %50 fazla olarak yapması durumunda davacının bu fazlalık üzerinde hak talep etmesinin mümkün görülmediği, bu türden bir kaçak tespiti için davacı tarafından ekstra bir emek ve mesai sarf etmediği,

okuma elemanının ana hizmet kapsamında sayaç bilgilerini tespit ettiğini, yönetmeliğin 14. maddesinde “müşterinin, sayaç ve ölçü devreleri mühürsüz olduğu halde ilgili tüzel kişilere haber vermeden elektrik enerjisi tüketmesi” olarak tanımlanan usulsüz enerji tüketimi tespiti hizmetinin karşılığının davacıya ödendiği, Teknik Şartnamenin 3.maddesi gereğince kaçak tespiti ile abonenin elektriğinin borçtan dolayı kesilmiş olduğunun anlaşılması ve buna bağlı olarak davacı kurumun faturalandırmayı kaçak tarifeden yapması durumunun birbirinden farklı işlemler olduğu,

alınan bilginin davalı idarenin bilgisayar sistemine girilmesinden sonra davalının tesis etmiş olduğu bilgi işlem sisteminde değerlendirmeye tabi tutularak kaçak kullanımın belirlenmesinin, davacı tarafından yapılmış kaçak ihbarı olarak kabulü mümkün görülmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.