Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/13410 K.2011/6030

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 31.03.2009 tarih ve 2008/119-2009/83 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin "NİVEA" esas unsurlu tanınmış tescilli markaların sahibi olduğunu, davalı ...'ın davacı markasına çok benzeyen "NİVOLA" ibaresinin marka tescili için yapmış olduğu başvuruya müvekkilinin itirazının en YİDK.tarafından markaların yeterince farklı olduğu gerekçesiyle reddedildiğini, oysa markalar arasında iltibasa neden olacak ölçüde ve yakın benzerlik bulunduğunu ileri sürerek, davalı TPE. YİDK.kararının iptali ile başvurunun tescili halinde markanın hükümsüzlüğü talep ve dava etmiştir.

Davalı Türk Patent Enstitüsü vekili, davalı başvuru ile davacı markası arasında işaret ve kapsamlarındaki mal/hizmetler bakımından benzerlik bulunmadığını, karıştırılma ihtimalinden de söz edilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporu doğrultusunda, davalı ...'ın 14.6.2006 tarihinde “NİVOLA” ibaresinin marka olarak tescili istemiyle davalı TPE’ne başvuruda bulunduğu, davacının benzerlik ve tanınmışlık gerekçeleri itiraz ettiği, davacı markalarında yer alan "NİVEA" dışındaki ibarelerin tanımlayıcı ifadeler olduğu, tüketicilerin en azından bağlantı kurması suretiyle karıştırma ihtimallerinin bulunduğu, davalı başvurusunun kötüniyetli bir başvuru olduğu, bu nedenle davalının başvurunun tüm mallar yönünden reddi gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.