Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/2142 K.2010/7856

Taraflar arasında görülen davada İzmir 10.Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24.07.2008 tarih ve 2007/176-2008/879 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi hem gerekçeli kararı hemde temyiz talebinin reddine dair verilen kararı olmak üzere davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasında noterde temlik sözleşmesi yapıldığını, sözleşmeye göre davalının Marmara Bank A.Ş.' de bulunan 325.000.000 TL' nin müvekkili şirkete temlik edildiğini, müvekkilinin bankaya başvurarak taşıt kredisini bu temlik ile kapattığını, ancak Marmara Bank A.Ş.'nin iflas masası tarafından takas işleminin iptali ile alacak davası açıldığını, davanın kabulü ile 325.000.000 TL' nin temlik tarihi olan 15.12.1994 tarihinden itibaren işleyecek yıllık % 112,5 faizi ile birlikte tahsiline karar verildiğini ileri sürerek, meblağın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı ve hakdüşürücü sürelerin geçtiğini, ayrıca temlikin iptali için açılan davanın kendilerine ihbar edilmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, paranın istenebilir hale geldiği tarihin 28.09.2006 olduğu ve zamanaşımı süresinin dolmadığı, davacının davalıdan temlik ettiği 325.000.000 TL' yi faizi ile birlikte ödemek zorunda kaldığı gerekçesiyle bu meblağın 15.12.1999 tarihinden itibaren işleyecek yıllık % 112,5 faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiş, mahkemece dava konusu miktarın temyiz sınırının altında kaldığı gerekçesiyle temyiz talebinin reddine karar verilmiş, davalı vekili temyiz isteminin reddine dair verilen bu kararı dahi temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve mahkeme kararında yasa yolunun açık olduğunun belirtilmesi, miktar itibariyle davacıya temyiz hakkı vermesi mümkün olmayan maddi bir hata olmasına göre, mahkemece verilen 24.07.2008 tarihli karara yönelik davalı vekilinin temyiz itirazının reddi gerekmiştir.