Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/2318 K.2010/8251

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22.12.2008 tarih ve 2007/41 - 2008/297 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin tescilli POLO markası ile davalının tescilli POLO LİNE markasının görsel biçimsel ve anlamsal bakımdan benzerlik içinde olduğunu ileri sürerek, davalı adına tescilli ADALI POLOLİNE ibareli markanın hükümsüzlüğünü, iltibas ve haksız rekabetin giderilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkiline ait markada vurgunun POLO kelimesinde değil ADALI kelimesinde olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, 24.06.1980 tarihinden itibaren geçerli POLO+Şekil markası ile 31.12.2002 tarihinden itibaren geçerli POLOLİNE markasının davacıya ait olduğu, davalıya ait markanın ise 11.11.2003 tarihinden itibaren geçerli ADALI POLOLİNE+ŞEKİL markası olup, bu markaların 25. sınıfta yer alan giyim eşyasını kapsadığı, davacının her iki markasının da davalının markasından daha eski tarihi taşıdığı, davalının markasında farklı olarak ADALI sözcüğü mevcut olup ayrıca geometrik şekil bulunsa da eklenen bu unsurların ayırt edicilik katmadığı,

ortalama tüketicinin davalının ürününün davacıya ait bir ürün olduğu hissine kapılıp karıştırabileceği, böylece KHK'nin 42/1-b maddesinde yazılı hükümsüzlük sebebinin gerçekleştiği gerekçesiyle davalı adına tescilli markanın hükümsüzlüğüne, tescilli bir markanın hükümsüz kılınıncaya kadar kullanılmasının haksız rekabeti oluşturmadığından buna ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.