Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/4127 K.2010/10057

Taraflar arasında görülen davada İzmir 7.Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27.11.2008 tarih ve 2008/438-2008/1367 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkilleri tarafından davalıya ödünçten doğan para alacağının ödenmemesi üzerine başlatılan ic ra takibinin davalının haksız itirazıyla durduğunu ileri sürerek itirazın iptaline, takibin devamına, % 40 inkar tazminatının davalıya yükseltilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiş, daha sonra dava sebebini personel taşıması için ödenen peşinatın istirdadı olarak ıslah etmiştir.

Davalı, davacının babasının yanında çalıştığını, davacının babasına 5.000 TL borç para verdiğini ve bu borcun kendisine davacı ... aracılığıyla ödendiğini, davacılar ile arasında başka herhangi bir ilişki bulunmadığını, davacıların iddialarının asılsız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre davanın ödünç verilen para alacağı takibine itirazın iptali istemine ilişkin iken sonradan taşıma sözleşmesi peşinatının iadesi olarak değiştirildiği bu durumda ispat külfetinin davacıya düştüğü ve davacıların takip konusu alacağın varlığını ispat edemedikleri gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.