Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/4612 K.2010/10837

Taraflar arasında görülen davada Ankara 5. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 31.10.2008 tarih ve 2008/356 - 2008/2192 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ...’nin temizlik hizmetini üstlendiğini, dava dışı işçinin açmış olduğu dava sonucu hükmedilen ihbar ve kıdem tazminatı alacağının müvekkili tarafından ödendiğini, oysa işçinin çalıştığı döneme tekabül eden tazminatın tamamından müvekkilinin sorumlu olmadığını ileri sürerek, 1.434,50 YTL’nin temerrüt faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, işçi için ödenen ihbar ve kıdem tazminatından davalı ...’nin sorumlu olmadığı, diğer davalı şirketin ise 788,36 YTL’sinden sorumlu olduğu gerekçesiyle davalı ... yönünden davanın reddine, diğer davalı yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin davalı ...’ye yönelik temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı vekilinin davalı ... Temizlik A.Ş.’ye yönelik temyiz itirazlarına gelince, HUMK'nun, 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun ile değişik 427/2. madde hükmüne göre, miktar veya değeri 1.000.000.000 TL'sını geçmeyen taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar kesin olup, bu miktar 2008 yılı için 1.250 YTL’dir. Dava dilekçesinde 1.434,50 YTL’nin tahsili istenilmiş, mahkemece, 788 YTL’nin tahsiline karar verilmiştir. İstemin reddedilen kısmı, yukarıda anılan madde hükmüne göre temyiz sınırının altında kaldığı cihetle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.