Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/7640 K.2011/433

Taraflar arasında görülen davada Ankara 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 14.05.2009 tarih ve 2008/544-2009/277 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi .....tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin ortağı olduğunu, davalının anasözleşme uyarınca kar payı dağıtması gerekirken kâr payı dağıtmadığını ileri sürerek, 10.000,00 TL kâr payının faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının şirketteki hisselerinin tamamını devrederek ortaklıktan ayrıldığını, bu nedenle kar payı talep hakkının olmadığını, ayrıca ortaklar kurulu kar dağıtımı için bir karar vermediği sürece ortağın dava açarak kar payı istemesinin de mümkün bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, TTK’nun 539 ncu maddesi hükmü uyarınca safi kârın kullanma biçiminin ortaklar kuruluna ait olup, ortaklar kurulu kâr dağıtımı için bir karar vermedikçe bir ortağın dava açarak kendisine ait kârı istemesinin olanaksız olduğu, somut olayda, şirket ortaklar kurulu tarafından kâr dağıtımı hususunda alınmış bir kararın bulunmadığı, bu nedenle davacının bu aşamada kâr payı isteyemeyeceği sonucuna varılarak, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.