Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/7947 K.2011/1036

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28.11.2008 tarih ve 2007/259-2008/140 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı TPE vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Bakanlar Kurulu'nun 14.11.1995 tarihinde Boğazlıyan İlçesi'nde Boğazlıyan Şeker Fabrikası A.Ş. tarafından bir şeker fabrikası kurulup, işletilmesine izin verildiğini, anılan anonim şirketin 1995 yılında kurulduğunu, bu şirkete ait hisselerin müvekkilince 2003 yılında satın alındığını, 2004 yılında da müvekkili şirket ile bu şirketin birleştiğini, 08.12.2006 tarihinde söz konusu fabrikanın Boğazlıyan Şeker Mamulleri ve Entegre Tesisi adı ile üretime başladığını, “Kayseri Şeker Fabrikası A.Ş.

Boğazlıyan Şeker ve Mamülleri Entegre Tesisi+şekil” ibaresinin marka olarak tescili için müracaat ettiklerini, bu ibarenin müvekkili şirketin ticari ünvanı niteliğinde olduğunu, davalı TPE'nin diğer davalı adına tescilli “Boğazlıyan” markasını gerekçe göstererek müracaatlarını reddettiğini, davalı gerçek kişi ile aralarında bu markadan kaynaklanan davaların devam ettiğini, bu markanın kötü niyetle tescil ettirildiğini ileri sürerek davalı TPE'nin 2007-M-3911 sayılı YİDK kararının iptaline, anılan markanın müvekkili şirket adına tesciline,

diğer davalı adına tescil edilmiş bulunan ”Boğazlıyan” ibareli markanın hükümsüzlüğü için açtıkları davanın bekletici mesele yapılmasına, aksi takdirde davalı adına tescil edilmiş markanın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, alınan kararın usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir. Davalı Mehmet Baran vekili, açılan davanın mükerrer olduğunu, davacının müvekkilinin marka hakkına tecavüz ettiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının “Kayseri Şeker Fabrikası A.Ş.

Boğazlıyan Şeker ve Mamülleri Entegre Tesisi+şekil” ibaresinin marka olarak tescili için yaptığı başvurunun, “Boğazlıyan” markası ile aynı veya ayırt edilemeyecek kadar benzer olduğu için 556 sayılı KHK'nin 7/1-b maddesi uyarınca reddedildiği, davacı başvurusu ile redde dayanak markanın aynı emtia sınıfını kapsadığı, davacı başvurusunun aralarında Boğazlıyan sözcüğü de bulunan birden fazla sözcük ve unsurdan oluştuğu, markanın birden fazla unsurdan oluşması halinde, markadaki unsurların bir bütün olarak değerlendirilmesinin gerektiği, davacının başvurusundaki baskın unsurun Kayseri şeker Fabrikaları A.Ş. ibaresi ve şekil olduğu,

Boğazlıyan sözcüğünün adı geçen şirketin Boğazlıyan şubesi gibi algılandığı ve redde dayanak yapılan marka ile arasında ayırt edilemeyecek derecede benzerlik olmadığı, davalı Mehmet vekilinin derdestlik itirazının zamanında yapılmadığı için dikkate alınamayacağı, ancak söz konusu davanın bekletici mesele yapılmasının gerektiği gerekçesiyle, TPE YİDK kararının iptali için açılan davanın kabulüne, TPE YİDK'nun 13.07.2007 tarih ve 2007-M-3911 sayılı kararının iptaline, davalı Mehmet adına tescilli markanın hükümsüzlüğü için açılan davanın tefriki ile ayrı bir esasa kaydedilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı TPE vekili temyiz etmiştir.

Dava, YİDK kararının iptaline ilişkin olup yukarıda yapılan özetten de anlaşılacağı üzere başvuru tarihinde aynı sınıftaki mallarla ilgili olarak davalıya ait Boğazlıyan markası tescillidir.

556 Sayılı KHK’nun 7/1-b maddesinde aynı türdeki mal ile ilgili olarak tescil edilmiş marka ile aynı veya ayırt edilemeyecek kadar benzer olan markaların mutlak olarak tescil edilemeyeceği düzenlenmiştir. Her ne kadar mahkemece davacının başvurusundaki baskın unsurun Kayseri Şeker Fabrikaları A.Ş. ve şekil olduğu kabul edilerek davanın kabulüne karar verilmiş ise de, tescili istenen markanın esaslı unsuru Boğazlıyan ibaresi olduğundan her iki marka 556 Sayılı KHK’nun 7/1-b maddesi anlamında benzerdir. Bu itibarla mahkemece davacının davasının reddine karar vermek gerekirken davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.