Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/14875 K.2012/5296

Taraflar arasında görülen davada Karaman Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24.03.2009 tarih ve 2006/425-2009/319 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının 1998 yılında davalı bankadan 10.000.000.000 TL tarımsal kredi çektiğini, kredi borcu ödenmediği için Karaman İcra Müdürlüğü' nün 2003/1561 esas sayılı dosyası ile icra takibine başlandığını, bu arada 4876 sayılı T.C.

Ziraat Bankası A.Ş. ve tarım kredisi koop. tarafından üreticilere kullandırılan tarımsal kredilerin yapılandırılmamasına ilişkin kanun gereğince borcunu yapılandırdığını, davalı banka tarafından 13.871.579.314 TL borç çıkartıldığını ve bu bedelin icra dosyası vekalet ücreti ile birlikte müvekkilinden tahsil edildiğini, Karaman Sulh Hukuk Mahkemesinin 2005/205 D.iş dosyası ile yapılan tespitte 3.652.709.314.TL fazla ödeme yapıldığının belirlendiğini, böylece vekalet ücretiyle birlikte toplam 4.252.709.314 TL fazla para alındığını ileri sürerek.

4.252.709.314 TL nin tahsil gününden itibaren bankalarca uygulanan en yüksek kredi faizi oranı ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı borçlunun müracat dilekçesi ve taahhütname örneği imzalayarak Bsmv, her türlü icra ve yargılama giderleri, vekalet ücreti ile birlikte her türlü alacak ve ferilerini tamamen ödeyerek tasfiye etmeyi kabul ettiğini, alınan vekalet ücretinde hukuka aykırılığın bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacının yapılandırmaya esas borç miktarının, yapılandırma sonrası bankanın tahsilat ve faiz hesaplarının banka genel müdürlüğünce tüm Türkiye genelinde uygulanan paket programdan alınarak yapıldığı, davalının taahhüdüne uymadığı için 4876 sayılı yasa gereği ayrıca faiz ve BSMV ödediği, davacının fazladan ödeme yapmadığı, davasını ispat edemediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacının tüm temyiz itirazları yerinde değildir.