Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/5942 K.2011/16428

Taraflar arasında görülen davada İzmir 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25/12/2009 tarih ve 2007/443-2009/660 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı banka nezdindeki işlemlerini internet bankacılığını kullanarak yaptığını, 11.05.2007 tarihinde sisteme girmek istediğinde hata sayfası ile karşılaştığını, müşteri hizmetlerini araması üzerine görevlinin işlemi kendi bilgisayarı üzerinden yapabileceğini söyleyerek davacının bilgilerini aldığını, 17.07 itibariyle cep telefonuna "Bir Dilek Tut Derneğine bağışta bulunarak bir hayali gerçekleştirdiğiniz için teşekkür ederiz.

Gönderen Akbank" mesajı geldiğini, müşteri hizmetlerini aramış ve uzun süre beklemişse de kendisine dönen olmadığını, takip eden günlerde de görüşmeyi sağlayamayan davacının 14.05.2007 tarihinde bu kez hesabının bulunduğu bankayı aradığını davacının, olay günü 17.14'de toplam 9.500 TL'lik havale işlemleri gerçekleştirildiğini öğrendiğini, dolayısıyla müşteri hizmetleri telefonuna derhal cevap vermiş olsa idi sistemde yapılacak kilitleme ile dolandırıcık işleminin önlenebileceğini, bilgisayar korsanlarına karşı ek güvenlik tedbiri almayan davalı bankanın hafif kusurlarından dahi sorumlu olduğunu ileri sürerek,

9.500 TL'nin 11.05.2007 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, şifresinin davanın elinden temin edildiğini, davacının bankanın sunduğu güvenlik önlemlerini kullanmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının gereken güvenlik önlemlerini almaması nedeniyle % 40 müterafik kusurlu olduğu gerekçesi ile, davanın kısmen kabulüne, 5.700 TL'nin 11.05.2007 tarihinden itibaren artan ve eksilen oranlarda hesaplanacak 3095 Sayılı Yasanın 2/2. maddesi uyarınca hesaplanacak avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı ve davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; dava, davalı banka nezdinde açılmış olan davacıya ait hesapta, davacının bilgisi ve izni dışında internet yolu ile yapılan işlem sonucu uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bankalar, kendilerine yatırılan paraları mudilere istendiğinde veya belli bir vadede ayni veya misli olarak iade etmekle yükümlüdür (4491 sayılı Yasa ile değişik 4389 sayılı Bankalar Kanunu'nun 10/4 ve 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun 61 nci maddesi). Bu tanımlamaya göre mevduat ödünç ile usulsüz tevdi sözleşmelerinin niteliklerini taşıyan kendine özgü bir sözleşmedir.

B.K.'nun 306 ve 307 nci maddeleri uyarınca ödünç alan, akdin sonunda ödünç verilen parayı eğer kararlaştırılmışa faizi ile iadeye mecburdur. Aynı Yasa'nın 472/1 nci maddesi uyarınca usulsüz tevdide paranın nef’i ve hasarı mutlak şekilde saklayana geçtiği için ayrıca açıklamaya gerek kalmadan saklayan bu parayı kendi yararına kullanabilir.

Bu açıdan değerlendirildiğinde, usulsüz işlemle çekilen paralar aslında doğrudan doğruya bankanın zararı niteliğinde olup mevduat sahibinin bankaya karşı alacağı aynen devam etmektedir. Usulsüz işlemlerin gerçekleşmesinde ispatlandığı takdirde mevduat sahibinin müterafik kusurundan söz edilebilir ve banka bu kusurr oranı üzerinden hesap sahibinin alacağından mahsup talebinde bulunabilir.

Somut olayda, davacının davaya konu internet yolu ile yapılan işlemler sırasında kullanılan şifre ve parola gibi kişisel bilgilerinin, davacının kusuru ile ele geçirildiğinin kanıtlanamamış olması karşısında davacının hesabından bilgisi ve rızası dışında çekilen paradan hesapta bulunan parayı kötü niyetli kişilerin eylem ve işlemlerine karşı koruyacak mekanizmayı, güvenlik önlemlerini geliştirmeyen, bunların kullanımını müşterileri için zorunlu hale getirmeyen davalı bankanın sorumlu olmasına göre, davaya konu miktardan davalı bankanın tamamen sorumlu tutulmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.