Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/15949 K.2013/14079

Taraflar arasında görülen davada Ankara 9. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25/06/2012 tarih ve 2010/456-2012/237 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ... plaka sayılı araç için davalı bankadan kredi kullandığını, bu kredinin 78.000,00 TL'lik kısmını ödediğini, bu arada aracın çalındığını, müvekkilinin sigorta aleyhine açtığı davaya davalı Banka'nın dain-i mürtehin şerhi nedeniyle müdahil olduğunu ve davaya muvafakat etmediği için davanın husumet yokluğundan reddedildiğini, bu nedenle müvekkilinin kasko sigorta tazminatını alamadığını ileri sürerek, davalı ile aralarındaki sözleşmenin feshine ve davalıya ödemiş olduğu paralardan şimdilik 20.000,00 TL'nin faziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacının kredi geri ödemesi devam ederken aracın zilyetliğini 2. el olarak 3. kişiye devrettiğini, aracın bu kişideyken çalındığı, araçtaki el değişikliği veya malik değişikliğinin hırsızlık olayından en az 6 ay önce gerçekleştiği, davacının bu durumu kasko sigorta poliçesi genel şartları gereğince sigortaya yasal süresi içinde bildirmediği, kullanılan araç kredisi nedeniyle davacının halen davalı Banka'ya borcu bulunduğu, davalı Banka'nın daini mürtehin sıfatıyla muvafakat verip vermeme konusunda özgür olduğu, sözleşme gereği üstlenmiş olduğu edimini yerine getirmeyen davacının sözleşmenin feshini ve ödediği paranın iadesini isteyemeyeceği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.