Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/18877 K.2013/16497

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21.02.2012 tarih ve 2011/93-2012/21 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı TPE vekili ve davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı ...'in “DİVA PASTANESİ ... + ŞEKİL” unsurlu marka başvurusuna müvekkilinin “DİVAN” unsurlu markalarını mesnet gösterek yaptığı itirazın nihai olarak TPE YİDK tarafından kısmen reddedildiğini, dava konusu marka ile davacının markalarının benzediğini, davacının markalarının tanınmış marka olduğunu, davalının başvurusunda kötüniyetli bulunduğunu ileri sürerek; davacının itirazının kısmen reddine dair TPE YİDK'nın ilgili kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, kurum işlem ve kararlarının hukuka uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, YİDK tarafından tescilin kısmen devamına karar verilmesi sonrasında, müvekkilinin yatırması gereken harcı yatırmadığını ve eksiklik tamamlanmadığından tescil başvurusunun yapılmamış sayıldığını, bu sebeple davacının dava açmakta hukuki yararının bulunmadığını, taraf markalarının birbirine benzemediğini, markalar arasında karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacının “DİVAN” unsurlu markaları ile davalının marka başvurusunun benzer olduğu, dava konusu başvuru ile davacı markalarının ilgili olduğu hizmetlerin tamamının aynı/aynı tür olduğu, markalar arasında 556 sayılı KHK’nın 8/1-b bendi anlamında iltibas bulunduğu, tanınmışlığın davaya etkisinin olmadığı, kaldı ki yalnızca davacı markasına benzer marka başvurusunda bulunmanın kötüniyetin varlığı için tek başına yeterli olmadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne, TPE YİDK'nın 22/03/2011 tarihl 2010-M-5238 sayılı kararının itirazın kısmen reddi ile ilgili (geçici konaklama hizmetleri, gündüz bakım kreş hizmetleri, huzur evi hizmetleri dahil, hayvan bakım evleri hizmetleri yönünden) kısmının iptaline karar verilmiştir.

Kararı davalı TPE vekili ve davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı TPE vekili ve davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.