Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/593 K.2013/17666

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05.06.2012 tarih ve 2011/65-2012/150 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 13.07.2009 tarihinde ticaret unvanının ayırt edici unsurunu oluşturan "Kahve Mania" ibaresini içeren "Kahve Mania 1901+ şekil" ibaresinin 30 ve 43.sınıflarda marka olarak tescili için TPE nezdinde yaptığı başvuruya, davalı Mania Gurme Gıda'nın 2007/672 sayılı 29, 30, 31, 35 ve 43. sınıflarda tescilli "Mania Gurme Cafe.Vino.Panini.Deli-Teşvikiye+şekil" ibareli markasına dayanarak itirazda bulunduğunu, itirazın Markalar Dairesi'nce kabulü sonrası yaptıkları itirazın TPE YİDK tarafından değerlendirilerek,

itirazlarının ve marka başvurusunun reddine karar verildiğini, işaretler benzer olmadığı gibi davalı tüketicilerinin lüks ve nitelikli ürünler tercih edenlerden, davacı alıcılarının ise her kesimden tüketiciler olduğunu, kaldı ki "Mania" ibaresinin yaygın kullanımı bulunduğundan ayırt ediciliğinin güçlü olmadığını, bu nedenle müvekkilinin başvurusu ile davalının markasının arasında benzerlik ve karıştırma ihtimalinin bulunmadığını ileri sürerek, TPE YİDK’nın 2011-M-317 sayılı kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, enstitü işlem ve kararlarının usule ve KHK hükümlerine uygun olduğunu, dava konusu markaların asıl unsurlarının "Mania" ibaresi olması ve diğer ilavelerin tali nitelikte bulunmaları nedeniyle benzer olduğunu, tüketici nezdinde söz konusu markalar arasında iltibas yaratacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı Mania Gurme Gıda San. ve Tic. A.Ş. vekili, müvekkili şirketin 2006 yılından bu yana yeme içme sektöründe önemli başarılar elde ettiğini ve kabul gördüğünü, dava konusu başvurunun ve davalı markasının asıl unsurunun "Mania" kelimesi olduğunu ve müvekkili markası ile benzer bulunduğunu, karıştırma ihtimalinin ve KHK 8/1-b hükmü koşullarının gerçekleştiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, asıl unsuru "Mania" olan "Kahve Mania" şeklinde telaffuz edilecek olan davacı başvurusu ile, yine asıl unsuru "Mania" olan ve "Mania Gurme" şeklinde okunup, ifade edilecek olan davalı markalarının, ortak bulunan "Mania" baskın unsurları nedeniyle okunuş, görünüm, anlam itibariyle benzer oldukları gibi, bu ortak unsur genel izlenimi de domine ettiğinden, ortalama tüketicide bıraktıkları akılda kalan genel intibanın da "Mania" ibaresi olduğu,

davalı markasının özellikle 2006 yılından itibaren faaliyet gösterdiği ithal içki ve gıda ürünleri satış mağazası ve italyan restoranı nedeniyle, "gıda ürünleri ve yiyecek içecek sağlanması" hizmetlerinde belirli bir kullanımla sonradan kazanılmış ayırt edicilik sağladığı, bu nedenle KHK 8/1-b hükmü anlamında çekişme konusu mal ve hizmet alıcılarının en azından markanın kökeninde ve aynı işletme veya ticari ekonomik, idari olarak bağlantılı işletmelere ait olduğu yanılgısına düşerek, davacı ürün ve hizmetlerini tercih edebilecekleri, bir başka ifade ile mal/hizmetler aynı olduğu gibi, işaretlerin de benzer bulunduğu,

YİDK kararında bir isabetsizlik olmadığı, başvurunun kötüniyetli olduğuna dair kanıt ve bulgu mevcut olmadığı gibi, bunun ulaşılan sonuca etkisinin de bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.