Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/10127 K.2023/5491

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Fethiye 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.02.2016 tarihli ve 2015/633 Esas, 2016/86 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz nedenleri; 1.Sanık hakkında hukuka aykırı olarak beraat kararı verildiğine,

2.Raporlar arasında çelişki bulunduğuna,

3.Diğer temyiz nedenlerine,İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. Yerel Mahkemenin Kabulü; " Yapılan yargılama sonucu, sanık savunması, mahallinde yapılan keşif ve düzenlenen bilirkişi raporu ile tekmil dosya mündericatının birlikte değerlendirilmesinde; her ne kadar sanık hakkında mahkememizin 2015/494 Esas sayılı dosyasında sanığın, ...

Köyü adresinde yaptığı iddia edilen taşınmazda 06.11.2015 tarihinde yapılan keşifte kültür varlığı niteliğinde eser de kullandığına dair 15.12.2015 tarihli bilirkişi raporu üzerine yapılan suç duyurusu nedeniyle Fethiye Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 25.12.2015 tarih ve 2015/4230 esas sayılı iddianamesi ile izinsiz kültür varlığı bulundurmak suçundan dolayı cezalandırılması amacı ile kamu davası açılmış ise de bilahare kültür varlığı vasfında olduğu belirtilen eserler üzerinde yaptırılan inceleme sonucu düzenlenen 10.02.2016 tarihli bilirkişi raporu ile özetle ilk keşifte söz konusu eserlerin ayrıntılı olarak incelenmemesi nedeniyle kültür

varlığı niteliğinde olduğuna dair rapor düzenlendiği, 22.01.2016 tarihli ikinci keşifte ayrıntılı olarak incelenen eserlerin " 2863 Sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinin (a) fıkrasını değiştiren 3386 Sayalı Kanunun tarifini yaptığı arkeolojik açısından belge değeri taşıyan, ait oldukları dönemin sosyal, kültürel, teknik ve ilmi özellikleri ve seviyesini yansıtan kültür varlıklarından değildir.Bu eserler,

tasnif ve tescile tabii eserler olmadığından 2863 Sayılı Yasa kapsamına girmemektedir." şeklinde belirtilmesi ve tasnif ve tescile tabi eserler olmaması nedeniyle 2863 Sayılı Kanun kapsamında kalmadığının tespit edilmiş olmasına göre sanığın unsurları itibarı ile oluşmayan suçtan dolayı beraatine karar verilmiştir." denmiştir.

B. Sanık savunmasında; " Kültür varlığı olarak iddianame düzenlenen dibek taşlarından 4 tanesini anneannemden kalmıştır. Kendisi 1998 yılında vefat etmiştir. Vefat etmeden önce Rıdvan Cami yanında evinde oturmaktaydı. Kalanlarını da Konya Beyşehir'de inşaat yapanların da iyi bildiği eski, hurda inşaat malzemesi satan şahıstan bizzat gidip aldım. Bununla ilgili herhangi bir belge almadım. Ödemeyi nakit yaptım. Adresini alıp bildireceğim dedi. " şeklinde beyanda bulunmuştur.

C. Fethiye 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2015/633 esas sayılı dosyasında 22.01.2016 tarihinde keşif yapılmış keşif akabinde bilirkişilerce rapor tanzim edilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Sanık hakkında imar kirliliğine neden olmak suçundan yapılan yargılamada keşif akabinde alınan bilirkişi raporunda; suça konu binanın batı cephesi üzerinde iki sıra halinde 8 adet, binaya ana girişi sağlayan doğu cephesinde 6 adet, kuzey cephesinde 2 adet ve kuzeydoğu köşesinde de 1 adet antik sütun tamburlarının duvara gömülü olduğunun tespit edildiği, 40 cm çapındaki sütun tamburlarının ortasında dübel yuvalarının bulunduğu, sütun tamburlarınının üzerinde binayı ve çevresini aydınlatmak amacıyla aydınlatma aparatlarının aplik edildiği,

genel görünüm itibariyle Roma Dönemine tarihlenecek sütun tamburlarının bu binada kullanılmak üzere yakın bir yerleşimden getirilmiş olabileceği hususunun belirtildiğinin anlaşılması karşısında mahkemece suç duyurusunda bulunulduğu ve sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kamu davası açıldığı, iş bu dosyanın yapılan yargılamasında 22.01.2016 tarihinde keşif yapıldığı ve bilirkişilerce 10.02.2016 tarihli rapor tanzim edildiği,

düzenlenen bu raporda ilk keşifte duvara gömülü olan söz konusu malzemenin derinliğinin bilinmemesi nedeniyle sütun tamburu olarak tanımladıkları unsurların tahıl öğütmek için kullanılan el değirmenine ait parçalar olduğunun tespit edildiği, 21 adet eserin tasnif ve tescile tabi eserler olmadığından 2863 sayılı Kanun kapsamına girmedikleri kanaatine varıldığı anlaşılması karşısında mahkemece sanık hakkında verilen beraat kararında hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerleFethiye 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.02.2016 tarihli ve 2015/633 Esas, 2016/86 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,