Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/11772 K.2024/5829

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4-1.a, 52/2-4, 63. maddeleri uyarınca 12.100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 6 ay süre ile sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; kusurunun olmadığına, kurallara uygun davranıp normal hızda olduğuna, kusurun ölende olduğuna, kusuru olmadığı halde mahkumiyet kararı verilmesinin yasaya uygun düşmediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü saat 14:45 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki araç ile meskun mahalde, bölünmüş üç şeritli asfalt kaplama yolda sol şeritte seyir halinde bulunduğu esnada, yaya olarak karşıdan karşıya geçmek üzere yola çıkan 1927 doğumlu ...'ye aracının sol ön kısmı ile çarpması sonucu ölümüne neden olduğu, mahkemece hükme esas alınan keşfe dayalı düzenlenen 28.12.2015 tarihli raporuna göre, sanığın kazanın meydana gelmesinde tali kusurlu olduğunun kabul edildiği,

Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4-1.a, 52/2-4, 63. maddeleri uyarınca 12.100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 6 ay süre ile sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanığın yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken ve sürücü belgesinin geri alınması sırasında, uygulanan Kanun maddesinin gösterilmemesi ve adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle 5237 sayılı TCK'nın 52/3 ve 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddelerine aykırı hareket edilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle, Kuşadası 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasının (4) numaralı bendinin hükümden çıkarılarak yerine, “Sanığın kişiliği, suçun işlenmesindeki özellikler, sanığın olaydaki kusur durumu, suçun taksirle işlenen suçlardan olması,

sanığın sosyal ve ekonomik durumu gibi hususlar dikkate alınarak sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/4 maddesi yollamasıyla 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 605 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2 maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 12.100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin yazılması,

hükmün (8) numaralı paragrafının başına "TCK'nın 53/6 maddesi uyarınca" ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,