Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/1271 K.2025/503

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4-1.a, 52/2-4, 53/6. maddeleri uyarınca 15.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 1 yıl süre ile sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz sebepleri; sanığın suçsuz olduğuna, kusur tespitine, tayin edilen ceza, katılanın zararı olup olmadığı, varsa bu zararının sanık tarafından giderilip giderilmediğinin sorulmadığına, mahkemece delillerin usulüne uygun incelenip değerlendirilmediğine, eksik inceleme ve değerlendirme ile karar verildiğine, kararın haksız ve hukuka açıkça aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü saat 16:00 sıralarında, sanığın sevk ve idaresindeki tır ve romörk ile meskun mahalde, bölünmüş asfalt kaplama yolda seyir halindeyken, olay mahalli kontrollü kavşağa geldiğinde trafik lambaları kırmızı yanınca durup beklemeye başladığı,

bu sırada engelli olan ölenin engelli arabası ile kavşakta duran arabaların arasında dolaştığı, trafik lambaları yeşil yanınca sanığın tırı hareket ettirdiği ve bu sırada tırın sağında olan ölenin engelli arabasını fark etmeyerek çarpması sonucu ölümüne neden olduğu, mahkemece hükme esas alınan Adli Tıp Kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesinin 30.12.2015 tarihli raporuna göre, sanık sürücünün kazanın meydana gelmesinde tali kusurlu olduğu kabul edilmiş ve Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4-1.a, 52/2-4, 53/6. maddeleri uyarınca 15.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

1 yıl süre ile sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Mahkemece sanık hakkında tayin edilen ceza miktarında ve sürücü belgesinin geri alınmasında isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanığın gözaltında geçirdiği sürenin TCK'nın 63. maddesi uyarınca mahsubuna karar verilmemiş ise de; bu hususun infaz aşamasında değerlendirilebileceği dikkate alınarak bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, İstanbul Anadolu 10. Asliye Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,