Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/3618 K.2025/1289

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız tutukluluk nedeniyle 31.620 TL maddi ve 100.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin, tutuklamaya konu hırsızlık suçunun, suç vasfının değişmesiyle suç eşyasını satın alma yönünden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip, anılan suçun uzlaşma kapsamında olması nedeniyle düşme kararı verildiğinden reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; davacının hırsızlık suçundan tutuklandığı ve tutuklamanın infaz gördüğünü, yargılamanın yenilenmesi üzerine atılı suçtan beraat ettiğini, her ne kadar suç vasfının değişmesiyle suç eşyasını satın alma yönünden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmişse de; davacının tutuklamaya konu suç yönünden beraatine karar verildiğine, tazminata hükmedilmesi yerine davanın reddine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Kütahya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/30 Esas – 2018/91 Karar sayılı ceza dosyasında, davacının bina içinde muhafaza altına alınmış eşya hakkında hırsızlık suçundan mahkumiyetine karar verildiği, kararın istinaf üzerine kesinleşerek hapis cezasının infazına başlanıldığı, bu kapsamda 03.12.2018 - 07.03.2019 tarihleri arasında 94 gün infaz gördüğü,

yargılamanın yenilenmesi sonucunda Kütahya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/191 Esas - 2019/497 Karar sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan beraatine, eylemin suç eşyasını satın alma suçunu oluşturduğu kabulüyle 5 Ay 4 gün hapis cezası ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, suç eşyasının satın alınması suçunun uzlaşma kapsamına alınması nedeniyle uzlaşma sağlanarak aynı mahkemenin 09.01.2020 tarihli ek kararı ile uzlaşma sebebiyle düşme kararı verildiği,

kararın 21.02.2020 tarihinde kesinleştiği, hırsızlık suçundan beraat etmişse de, aynı eyleme ilişkin suç vasfının değişmesiyle suç eşyasının satın alınması hakkında mahkumiyet ve uzlaşma dolayısıyla düşme kararı verildiği, CMK'nın 144/1-c maddesi uyarınca düşme kararı verilmesi halinde tazminata hükmedilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Davacının tazminata konu ceza dosyasında hırsızlık suçu yönünden mahkumiyetine karar verilip, kesinleşen hapis cezasının 03.12.2018 - 07.03.2019 tarihleri arasında 94 gün infaz gördüğü, yargılamanın yenilenmesi sonucunda tutuklamaya konu hırsızlık suçu bakımından beraatine karar verildiği, suç eşyasının satın alınması suçu bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve uzlaşma sebebiyle düşme kararı verilmişse de, tutuklamaya konu hırsızlık suçunun, düşme kararı verilen suç eşyasının satın almak suçundan ayrı, bağımsız nitelikte bir suç olduğu ve neticeten beraat ettiği anlaşılmakla, CMK'nın 141/1-e maddesi kapsamında tazminat şartlarına ilişkin değerlendirilme yapılmaksızın, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca Kütahya 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,