Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/4800 K.2023/3713

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : Zamanaşımı nedeni ile düşme Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Ankara 56.Asliye Ceza Mahkemesinin 11.01.2013 tarih, 2021/36 Esas, 2023/19 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan açılan davanın 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince düşme kararı verilmiştir. 2.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 30.05.2022 tarih, 2023/46056 sayılı tebliğnamesi ile kararın onanmasına karar verilmesi talep edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayam eylem, 5237 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesinde yaptırıma bağlanmış olup, anılan suç, 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi uyarınca 8 yıllık zamanaşımına tabidir.

Sanık hakkında soruşturma izninin talep edildiği 16/06/2011 tarihi ile izin kararının itiraz incelemesinden geçerek kesinleştiği 18/11/2011 tarihi arasındaki sürede zamanaşımı durmuş olup; zamanaşımını kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, zamanaşımı kesen en son işlem, sanığın 12.06.2013 tarihli hakim karşısındaki savunması olup, anılan tarihten itibaren 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendinde öngörülen 8 yıllık zamanaşımı, durma süresi de hesaplandığında karar tarihinden önce 26.11.2021 tarihinde gerçekleşmiş olmakla,

mahkemece suç tarihinden itibaren yasada öngörülen 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin dolmuş olduğundan bahisle düşme kararı verilmesi, sonucu itibariyle doğru olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara